บทที่ 304: พี่ใหญ่มาคุยกันหน่อย

“พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ยังไม่ได้เสวยอาหารกระมัง ไป พวกเราไปกินข้าวกันก่อน” หลี่เค่อนำคนสองคนเดินไปยังตำแหน่งของห้องอาหารของอาคารหลัก

หลี่เฉิงเฉียนกลับไม่ได้ปฏิเสธ เวลานี้ก็ใกล้จะถึงเวลากินข้าวแล้ว เขาก็หิวอยู่บ้างจริงๆ แต่พอเข้าไปในอาคารหลักนี้ หลี่เฉิงเฉียนก็ชะงักไปเล็กน้อย เพราะข้างในอาคารหลักนี้อบอุ่นมาก และความสูงของชั้นเดียวของมันก็ไม่สูงเท่ากับพระราชวังในวังหลวง ประมาณความสูงสามก้าว (หนึ่งก้าว≈1.53 เมตร)

หลี่เฉิงเฉียนประหลาดใจอยู่บ้าง เพราะเขาเงยหน้าขึ้นมองไปในห้องข้างในไม่เห็นเตาถ่าน เตาไฟอะไรทำนองนั้น นี่ทำไมอุณหภูมิในห้องถึงได้อบอุ่นขนาดนี้?

แต่เขาก็ไม่ได้สอบถามอย่างละเอียด แต่กลับติดตามหลี่เค่อเดินไปยังห้องอาหาร การตกแต่งในห้องนี้ก็ค่อนข้างจะเกินความคาดหมายของหลี่เฉิงเฉียนอยู่บ้าง อย่างไรเสียก็แตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง แต่กลับให้ความรู้สึกที่ดูดีมาก

รอให้พวกเขามาถึงห้องอาหารแล้ว ในไม่ช้าก็มีบ่าวรับใช้เริ่มยกอาหารขึ้นมา รูปแบบอาหารไม่มากนัก สิบจานหนึ่งซุปเท่านั้น วันนี้หลี่เฉิงเฉียนมาเป็นครั้งแรก ย่อมต้องยิ่งใหญ่หน่อย