บทที่ 305: จริงใจหรือท้าทาย

หลี่เฉิงเฉียนเหลือบมองหลี่เค่อแวบหนึ่ง แล้วจึงยื่นมือออกไปตบหลังของซูเฟยเบาๆ พลางตบพลางเอ่ยปากว่า “เจ้าดูเจ้าสิ ทำให้พี่สะใภ้ของเจ้าตกใจจนเป็นอะไรไปแล้ว? คำพูดของเจ้านี่ไม่ใช่ว่าใครก็จะทนได้นะ”

สำหรับคำพูดของหลี่เค่อแล้ว หลี่เฉิงเฉียนไม่สามารถพูดได้ว่าไม่มีความรู้สึกเลย ก็ทำได้เพียงพูดว่าสงบนิ่งอย่างยิ่ง นี่ไม่นับเป็นอะไร เขาต่อพ่อของตนเองก็ยังกล้าอ้าปากก็จะก่อกบฏ หุบปากก็จะก่อกบฏ ปัญหาเล็กน้อยแค่นี้ทำได้เพียงพูดว่าเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย หลี่เฉิงเฉียนก็ไม่ใช่ว่าได้ลิ้มรสมาแค่ครั้งสองครั้งแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นตอนที่หลี่เค่อเพิ่งจะพูดว่าจะเล่นเกมนี้ ในใจของหลี่เฉิงเฉียนก็พอจะเตรียมใจไว้แล้วบ้าง

ก็ลำบากซูเฟย นางเพิ่งจะแต่งเข้ามาได้ไม่นาน ก็ได้พบกับหลี่เค่อเพียงสองสามครั้ง ที่ไหนเลยจะทนต่อความตกใจเช่นนี้ได้

แต่ก็ยังดี คำพูดที่หลี่เฉิงเฉียนได้พูดกับหลี่เค่อ ทำให้ความตกใจในใจของซูเฟยก็สงบลงไปบ้าง และหลังจากที่นางแต่งเข้ามาแล้ว ปีเจินกวนที่เก้าเรื่องที่หลี่เค่อได้ทำ... นางก็ได้ลิ้มรสแล้ว เพียงแต่ไม่ได้ลิ้มรสต่อหน้า ดังนั้นก็พอจะเข้าใจได้