บทที่ 350: ข้าจะเอาอะไรมาช่วยดี

แม้ว่าในใจจะสงสัยอยู่บ้าง แต่เว่ยเจิงก็ไม่สามารถที่จะจากไปตอนนี้ได้ เรื่องที่ควรจะกำกับดูแลก็ไม่สามารถที่จะละเลยได้แม้แต่น้อย เดี๋ยวหลังจากกลับไปแล้วค่อยไปปรึกษาหารือกับเว่ยกั๋วกง พรุ่งนี้ค่อยให้เว่ยกั๋วกงมา

กำกับดูแลหลี่ไท่ไปก่อนสองวัน จากนั้นก็หาขุนนางผู้ตรวจการเบื้องล่างสองสามคน หาขุนนางสองสามคนมาทะเลาะถวายฎีกาตำหนิกันหน่อย ให้หลี่ไท่ที่นี่เป็นผู้ตัดสินคดีความ หลังจากนั้นก็จัดฎีกาให้เขาเพิ่มอีกหน่อย ให้เขาค่อยๆ จัดการอยู่ที่นี่เอง

คิดว่าเขาเว่ยเจิงไม่มีอะไรทำ ว่างจนต้องมานั่งเล่นพ่อแม่ลูกกับเขาที่นี่ทุกวันรึ

เมื่อเห็นว่าเว่ยเจิงไม่มีทีท่าว่าจะไป หลี่ไท่ก็ทำได้เพียงทำงานต่อไปอย่างจนใจ เพียงแต่เมื่อเห็นบทความนั้น หลี่ไท่ก็รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง ในฐานะฮ่องเต้ยิ่งต้องขยันหมั่นเพียรประหยัดอดออมรึ? เป็นฮ่องเต้แล้วยังไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ตามใจชอบ ข้าจะเอาราชบัลลังก์นี้ไปทำไม?

ปัญหาคือแม้ว่าเขาจะเพิ่งจะตรวจฎีกาไปได้เพียงสองวัน แต่เขาก็ได้สัมผัสถึงความรู้สึกที่ถูกจำกัดอยู่ทุกฝีก้าวของเสด็จพ่อแล้ว