บทที่ 351: ข้าน้อยผู้ชรามาเพื่อขอคำชี้แนะ (ตอนต้น)

“ท่านไม่ได้พูดผิดรึ?” เว่ยเจิงทนไม่ไหวต้องเอ่ยถามออกมา

“อะไรคือพูดผิดไม่พูดผิด? ท่านหมายความว่าอย่างไร? ท่านเจิ้งกั๋วกง ท่านดูสิจวนฉินหวางของข้านี้ใหญ่หรือไม่?” หลี่เค่อมองดูเขาแล้วถาม

“ใหญ่! ใหญ่มาก! และมาตรฐานก็สูงมาก!” พอพูดถึงเรื่องนี้เว่ยเจิงก็โกรธขึ้นมา

“ใหญ่ก็ถูกต้องแล้ว! ข้าจะบอกท่านนะ ทั้งจวนฉินหวางมีพื้นที่ 25,000 หมู่ ปัจจุบันสร้างเสร็จไปไม่ถึงหนึ่งหมื่นหมู่ หลังจากนี้ยังมีอีกหนึ่งหมื่นห้าพันหมู่ที่จะต้องสร้างต่อ! ข้าจะบอกท่านนะว่าข้าขาดทุนย่อยยับ! ต่อไปถ้าท่านไม่ช่วยพูดดีๆ ให้ข้าในท้องพระโรง ท่านก็อย่าได้บอกนะว่าท่านขยันหมั่นเพียรในการปกครองและรักใคร่ราษฎร” หลี่เค่อเหลือบมองบน

เว่ยเจิง: “?”