บทที่ 580: บทสนทนาของฮ่องเต้และองค์รัชทายาท (ตอนจบ)

หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง หลี่ซื่อหมินจึงทรงส่ายพระพักตร์แล้วตรัสว่า "พูดตามตรง เสด็จพ่อก็จนพระทัย ปัญหามากมายถึงแม้เขาจะเสนอขึ้นมา แต่ว่าตอนนี้ข้าก็ยังไม่รู้ว่าเขาจะแก้ไขปัญหาอย่างไร ปัญหามากมายข้าในตอนนี้ก็ไม่มีเบาะแสเลยแม้แต่น้อย แต่ว่า เจ้าพูดเรื่องนี้คือ?"

"เสด็จพ่อ แม้แต่พระองค์ก็ยังทำไม่ได้ ท่านทรงคิดว่าลูกมีความสามารถอันใดกัน" หลี่เฉิงเฉียนกล่าวพร้อมรอยยิ้มขมขื่น จากนั้นก็กล่าวอย่างจนใจ "ท่านลองคิดดูสิ ประสบการณ์ของลูกเทียบไม่ได้กับพระองค์เลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ว่าจะพูดว่าลูกก็ได้พยายามเรียนรู้ แต่ว่าหากจะให้ลูกเป็นกษัตริย์ผู้รักษาราชสมบัติก็พอได้อยู่ แต่ว่าด้วยนโยบายเหล่านี้ของซานหลางในตอนนี้ เกรงว่าต้าถังในอีกหลายสิบปีข้างหน้าล้วนแต่อยู่ในสภาพการปฏิรูปอย่างรวดเร็ว"

"ด้วยความรู้ความสามารถของลูกในปัจจุบัน ลูกตามไม่ทันเลยจริงๆ"

คำพูดของหลี่เฉิงเฉียนนั้นจริงใจอย่างยิ่ง หลี่ซื่อหมินทรงเงียบไปครู่หนึ่ง คำพูดนี้ พระองค์ทรงเชื่อ อย่าว่าแต่หลี่เฉิงเฉียนเลย พระองค์เองก็ไม่เชื่อ ต้องรู้ว่าขุนนางทั้งหมดในราชสำนักเหล่านี้แทบจะล้วนแต่เป็นผู้ที่ร่วมสร้างแผ่นดินมากับหลี่ซื่อหมิน ความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์และขุนนางไม่ต้องพูดถึง

ในสถานการณ์เช่นนี้ เรื่องราวมากมายหลี่ซื่อหมินยังทรงรู้สึกติดขัดไปหมดไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ แล้วหลี่เฉิงเฉียนเล่า?