บทที่ 581: เฉิงเฉียน วิธีนี้ของเจ้าดีนัก

สำหรับคำพูดของหลี่เฉิงเฉียน หลี่ซื่อหมินไม่ทรงตกพระทัย และก็ไม่ทรงประหลาดพระทัย ตอนที่หลี่เฉิงเฉียนตรัสคำพูดเหล่านั้นก่อนหน้านี้ หลี่ซื่อหมินก็พอจะทรงมีลางสังหรณ์อยู่บ้าง หรือจะพูดว่าการกระทำบางอย่างของหลี่เฉิงเฉียนในช่วงเวลานี้ ทำให้หลี่ซื่อหมินทรงตระหนักถึงความคิดของเขาแล้ว

"เหตุใด?" หลี่ซื่อหมินตรัสถามอย่างสงบนิ่ง

"ลูกแบกรับไม่ไหวพ่ะย่ะค่ะ" หลี่เฉิงเฉียนถอนหายใจ "ในฐานะโอรสองค์โตสายตรง อันที่จริงแล้วลูกมีหน้าที่นี้ ลูกก็ได้พยายามเรียนรู้มาโดยตลอด ตลอดมา ลูกคิดว่าหากตนเองสืบทอดราชบัลลังก์แล้ว ไม่กล้าพูดว่าจะสามารถเป็นกษัตริย์ผู้ปราดเปรื่องเช่นพระองค์ได้ แต่ว่าการเป็นกษัตริย์ผู้รักษาราชสมบัติน่าจะไม่มีปัญหาอะไร"

"แต่นโยบายแห่งชาติทีละข้อที่ซานหลางเสนอขึ้นมา ลูกพบว่า ลูกตามไม่ทัน หรือจะพูดว่าความคิดมากมายในสมองของลูกไม่มีแนวคิดพื้นฐานใดๆ เลย ไม่กลัวที่จะให้เสด็จพ่อทรงทราบ ช่วงเวลานี้ ลูกได้อ่านประวัติศาสตร์มามากมาย อยากจะค้นหาคำตอบบางอย่างจากตำราของปราชญ์ในอดีต"

"เพียงแต่ผลลัพธ์กลับทำให้ลูกผิดหวังอย่างยิ่ง"