บทที่ 679: ลูกเดินทางไกลพันลี้แม่ย่อมห่วงใย

เมื่อกลับเข้ามาในห้อง อวี้จางและคนอื่นๆ ในห้องก็ได้เริ่มพูดคุยกันอย่างคุ้นเคยแล้ว และหลี่เยียนพวกนางโดยธรรมชาติแล้วก็ได้พบหน้ากับจักรพรรดินีจ่างซุนพวกนางหมดแล้ว

หลี่เค่อโดยธรรมชาติแล้วก็เข้ามาทักทายจักรพรรดินีจ่างซุนพวกนางก่อน

“เจ้าออกไปเพียงปีเดียว คล้ำขึ้นไม่น้อยเลย ผ่านไปได้ด้วยดีหรือไม่?” จักรพรรดินีจ่างซุนทอดพระเนตรหลี่เค่อ แล้วตรัสด้วยน้ำเสียงแฝงความทอดถอนใจอยู่บ้าง

“ทำให้เสด็จแม่และพระมารดาทรงเป็นห่วงแล้วพ่ะย่ะค่ะ ลูกทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แม้จะเดินทางไปหลายแห่ง แต่โดยรวมก็ถือว่าปลอดภัยดี” หลี่เค่อยิ้มพลางกล่าวปลอบพระทัย

“เฮ้อ... ปลอดภัยก็ดีอยู่หรอก พวกเราก็รู้เช่นนั้น แต่ได้ยินว่าคลื่นลมในทะเลแรงนัก พายุธรรมชาตินั้นอันตรายกว่ามนุษย์เสียอีก เจ้าไปทีหนึ่งก็ตั้งปีหนึ่ง ใครเล่าจะไม่เป็นห่วง” จักรพรรดินีจ่างซุนตรัสพลางถอนพระทัย