บทที่ 680: สุดยอดไปเลย

คนเหล่านี้ที่อยู่ในที่นั้นไม่มีประวัติการแพ้อาหารทะเล ดังนั้นหลี่เค่อจึงไม่ต้องกังวล และอย่างเช่นจักรพรรดินีจ่างซุนพวกนางปริมาณการกินก็ไม่ได้มากอยู่แล้ว อาจกล่าวได้ว่าอาหารโต๊ะนี้โดยพื้นฐานแล้วก็ล้วนแต่แค่ชิมเพียงผิวเผิน อันที่จริงแล้วด้วยปริมาณการกินของพวกนาง แต่ละอย่างลองชิมดูโดยพื้นฐานแล้วก็อิ่มแล้ว

ที่เหลือก็ล้วนแต่ถูกหลี่จื้อ เฉิงหยาง พวกนางกินจนหมด สองสามคนนี้ล้วนแต่เป็นนักชิมตัวน้อยๆ และอย่างเช่นหลี่อิน หลี่โย่ว พวกเขาก็กินไปไม่น้อยเช่นกัน อย่างไรเสียก็ล้วนแต่เป็นเด็กหนุ่มวัยกำลังโต ถึงแม้ว่าจะเป็นองค์ชายที่กินหรูอยู่สบาย แต่ว่าพวกเขาตอนนี้ทุกวันก็ต้องทำการฝึกทหารในระดับหนึ่ง ดังนั้นปริมาณการกินจึงไม่น้อยเลย

พูดได้เพียงว่าอาหารมื้อหนึ่งทำให้ทุกคนพึงพอใจอย่างยิ่ง ที่สำคัญคือพ่อครัวในสังกัดของหลี่เค่อและเครื่องปรุงรสแบบสมัยใหม่ที่นำมาใช้ทำให้รสชาติของอาหารเหล่านี้ถูกปลดปล่อยออกมาได้มากที่สุด

สำหรับคนสมัยใหม่แล้ว มักจะพูดถึงว่าอาหารทะเลก็ต้องนึ่ง รสชาติดั้งเดิมถึงจะสดใหม่ ชาติก่อนของหลี่เค่อก็ไม่เคยรู้สึกเช่นนั้น อาหารทะเลบางอย่างนึ่งก็พอไหว อาหารทะเลส่วนใหญ่หลี่เค่อก็ยังคงชอบกินแบบที่ผ่านการปรุงแล้ว

และเมื่อมาอยู่ในสมัยโบราณก็ยิ่งเป็นเช่นนี้ ท่านไปถามชาวบ้านริมทะเลดูสิว่าพวกเขาชอบกินแบบปรุง หรือว่าชอบกินแบบนึ่ง ชาวประมงริมทะเลในยุคนี้จะบอกแก่ท่านว่า นึ่งนั่นมันไม่ใช่ว่าเป็นการกินแบบคนจนหรอกรึ?