บทที่ 690: โปเยโปโลเย

บทละครที่หลี่เค่อสร้างขึ้นมามีอยู่มากมาย ในคลังหนังสือในสมองของเขามีบทละครคลาสสิกมากมายที่เก็บไว้ «ราชบุตรเขยจำแลง» «ซูซานถูกคุมตัว» «ตำนานนางพญางูขาว» «ตำนานห้องซีเซียง» «มู่กุ้ยอิงรับบัญชาการ» «ประหารเปาเหมี่ยน» «โต้เอ๋อถูกปรักปรำ» และอื่นๆ

เหล่านี้ถือได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าทางวรรณกรรมและศิลปะที่สืบทอดกันมาในนั้น «โปเยโปโลเย» โดยธรรมชาติแล้วก็เป็นหนึ่งในนั้น ในฐานะการดัดแปลงมาจากอุปรากรเยว่ «เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน» นำเนื้อเรื่องมาจาก «เหลียวจายจื้ออี้» «โปเยโปโลเย» ถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่หลี่เค่อคุ้นเคยอย่างยิ่ง ภาพยนตร์ฮ่องกงในยุคหลังมี «โปเยโปโลเย» อยู่หลายเวอร์ชัน

ไม่ว่าจะเป็นหวังจู่เสียน หรือว่าเทพธิดาพี่สาว (หลิวอี้เฟย) หรือเวอร์ชันที่ดาราหญิงคนอื่นๆ ถ่ายทำออกมาก็ล้วนแต่มีข้อดีที่แตกต่างกันไป หากยืนอยู่บนมุมมองของการชื่นชมอย่างบริสุทธิ์แล้ว หลี่เค่อไม่รู้สึกว่าใครดีใครด้อย คลาสสิกก็ไม่พ้นเป็นเพียงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ฉบับแรกที่ถ่ายทำออกมาแล้วมีคุณภาพผ่านเกณฑ์ ก็จะถูกเรียกว่าคลาสสิก เพียงเท่านี้เอง

สาเหตุที่ผู้มาทีหลังได้คะแนนต่ำนั้นมีอยู่มากมาย นอกเสียจากว่าจะห่วยจริงๆ มิฉะนั้นแล้วหลี่เค่อก็ไม่เคยริเริ่มที่จะประเมิน

แต่ «โปเยโปโลเย» ที่หลี่เค่อนำออกมาโดยธรรมชาติแล้วก็ได้ทำการดัดแปลงบนพื้นฐานของอุปรากรเยว่เช่นกัน อย่างแรก ก็ไม่ใช่เวอร์ชันอุปรากร แต่เป็นละครเวที นอกจากนี้ เนื้อหาก็มีการเปลี่ยนแปลงอยู่บ้างเช่นกัน แตกต่างจากเวอร์ชันที่หลี่เค่อเคยดูโดยธรรมชาติ