บทที่ 815: การสังหารหมู่!

เมื่อลูกธนูหน้าไม้ระลอกที่สามยิงมาทางพวกเขาด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว ทหารข้างกายอันต๋าก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง! เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดของม้าและมนุษย์ดังสะท้านไปทั่วทั้งสนามรบ! ภายใต้ภัยคุกคามของความตายที่น่าสะพรึงกลัว ทุกคนรวมถึงอันต๋าต่างก็ดึงบังเหียนม้าไปยังทิศทางที่อยู่ห่างไกลจากศัตรูโดยไม่รู้ตัว

เส้นทางการโจมตีของชาวทูเจี๋ยเดิมทีคือรูปตัวยูในแนวนอน แต่ว่าตอนนี้กลับอยู่ภายใต้ภัยคุกคามของความตายจึงได้กลายเป็นรูปตัวพีที่แปลกประหลาดโดยตรง

และหลี่เต้าจงและอันซิ่งกุ้ยสองคนที่อยู่บนหอประตูเมืองก็ได้เห็นฉากนี้ทั้งหมดในกล้องส่องทางไกล ภายใต้ภัยคุกคามของลูกธนูหน้าไม้ที่น่าสะพรึงกลัวนั้น ทหารม้าของชาวทูเจี๋ยก็ราวกับว่าได้พุ่งเข้าชนกำแพงที่มองไม่เห็นผืนหนึ่ง ในชั่วพริบตาเดียว ในระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีก็ได้ทิ้งศพจำนวนมากไว้ที่นั่น! แต่ว่ากระบวนทัพที่ก่อตัวขึ้นจากม้าศึกอยู่ภายใต้การฉุดกระชากของม้าจ่าฝูง ชั่วขณะหนึ่งเดิมทีก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงได้!

และชาวทูเจี๋ยบางคนที่สิ้นหวังก็ดึงธนูและลูกธนูในมือพยายามที่จะเปิดฉากโจมตีต่อศัตรู เพื่อก่อกวนการโจมตีของศัตรู แต่ว่าถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะเข้ามาในขอบเขตการโจมตีของหน้าไม้ทหารเดี่ยวขนาดใหญ่นั้นแล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่าธนูในมือของพวกเขาก็เข้ามาในระยะยิงแล้วเช่นกัน

ลูกธนูเหล่านั้นในระยะที่ยังอยู่ห่างจากโล่สิบกว่าเมตรก็เริ่มที่จะตกลงอย่างหมดแรง