บทที่ 1106 ความยากลำบาก

จื่อเหิงกำลังใช้เครื่องอ่านออกเสียงเรียนภาษาอังกฤษอยู่

เขารับรู้ได้ว่าพ่อลงมาข้างล่าง แม้กระทั่งรู้ว่าพ่อยืนอยู่ข้างหลัง แต่เขาก็ไม่หันกลับไปมอง

เขาอาจจะไม่ใช่เด็กที่สมบูรณ์แบบ แต่เวลาที่เขาตั้งใจจะทำอะไรสักอย่าง บางครั้งเขาก็จะจริงจังมาก แถมยังมีความรับผิดชอบในตัวเองดีมากอีกด้วย อย่างเรื่องอ่านหนังสือ เขียนหนังสือ หรือวาดรูป ขอแค่เขานึกขึ้นมาได้ ก็ไม่ต้องให้ผู้ใหญ่คอยบังคับ เขาก็จะลงมือทำเอง

เพียงแต่ว่า ข้อเสียเพียงอย่างเดียวก็คือท่านั่งไม่ค่อยดี ถึงแม้ตอนแรกจะนั่งตัวตรงแหน่ว แต่เมื่อเวลาผ่านไป ก็จะเผลอหลังค่อมก้มหน้าลงอย่างไม่รู้ตัว ดังนั้นเวลาอยู่บ้าน การมีลิงอยู่ด้วยจึงสำคัญมาก พอมีลิงอยู่ หลี่ชิงเฟิงก็ไม่ต้องคอยจับตาดูเขาตลอดเวลา

ตอนนี้ไม่มีลิงมาเป็นเพื่อนเรียนด้วย หลี่ชิงเฟิงจึงทำได้เพียงเอ่ยเตือนเสียงเบาว่า "จื่อเหิง นั่งตัวตรงๆ หน่อย!"