บทที่ 1134 ความรักของพ่อผู้โง่เขลา

ตอนที่เสี่ยวเยวี่ยเกิดมาก็เป็นเด็กที่น่ารักมากเหมือนกัน ราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ

เสี่ยวเยวี่ยเป็นสายเลือดแท้ๆ คนแรกของเขา และเป็นสายเลือดเพียงคนเดียว เขาอุ้มเสี่ยวเยวี่ยที่ตัวอวบอ้วนราวกับก้อนแป้งไว้ในอ้อมอก ไม่อยากจะปล่อยมือเลยแม้แต่วินาทีเดียว

ตรงกันข้ามกับหวงหมิงซิ่วผู้เป็นแม่แท้ๆ ที่กลับรังเกียจทารกน้อยผิวขาวอมชมพูคนนี้เสียเหลือเกิน ตอนอยู่ไฟก็เอาแต่ถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกเล่า แถมยังโทษว่าน้ำเชื้อของเขาไม่ดี เธอบอกว่าถ้าน้ำเชื้อของเขาดี ก็คงจะให้กำเนิดลูกชายออกมาได้แล้ว แต่ผลสุดท้ายกลับได้แค่ลูกสาว

ในยุคนั้นนโยบายคุมกำเนิดของรัฐบาลเข้มงวดเป็นอย่างมาก ถึงแม้หลูเสี่ยวฮวาจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของหลูชิ่งหลิน แต่ชื่อในทะเบียนบ้านก็อยู่ภายใต้ชื่อของเขา จึงมีค่าไม่ต่างอะไรกับลูกแท้ๆ ดังนั้น หลังจากที่เสี่ยวเยวี่ยเกิดมา เจ้าหน้าที่ดูแลนโยบายคุมกำเนิดจึงมาที่บ้านเพื่อเกลี้ยกล่อมทุกวัน เรียกร้องให้สามีภรรยาคนใดคนหนึ่งไปทำหมัน

ถ้าไม่ใช่เพราะครอบครัวของพวกเขายากจนจนแทบจะไม่มีข้าวกิน คาดว่าคนพวกนั้นคงจะยึดข้าวของทุกอย่างในบ้านไปจนหมดแล้ว แต่ครอบครัวของพวกเขาในตอนนั้นยากจนจนแทบจะไม่ต่างอะไรกับขอทานเลย บางทีชามที่ขอทานใช้ขอทานอาจจะยังสภาพดีกว่าชามในบ้านของพวกเขาเสียอีก