บทที่ 1140 เกิดใหม่จากเถ้าถ่าน

เสี่ยวเยวี่ยกลับมาถึงที่ราบ เทปูภูเขาลงในถังน้ำ แล้วก็มองดูปูภูเขาสิบกว่าตัวนี้ชูก้ามแกว่งไปมาไม่หยุดเพื่อหาทางออกอยู่ในถัง

เธอนึกในใจว่า ถ้าไม่มีขิงสดมาต้มปูภูเขา งั้นก็ใช้ขิงป่าแทนสิ! สรรพคุณทางยาของขิงป่าจะต้องดีกว่าขิงปลูกที่โดนเร่งโตในยุคนี้อย่างแน่นอน เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เด็กสาวก็รีบไปเอาฝาหม้ออะลูมิเนียมมาปิดถังน้ำไว้ จากนั้นก็หยิบจอบกับมีดตัดฟืนเดินมุ่งหน้าไปทางป่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

ขิงป่าชอบสถานที่ร่มรื่นและชื้นแฉะ ขอแค่เข้าไปหาในป่า หรือไปหาตามริมลำธารบนเขา โดยทั่วไปก็จะหาเจอได้ แต่ทว่า ด้านล่างของลำธารเป็นป่าไผ่ เมื่อกี้ตอนที่ขุดหาปูภูเขาเธอก็ลองมองหาดูแล้ว แต่ไม่เจอ งั้นก็ทำได้แค่เข้าไปหาในป่า ต้นไม้ในป่าขึ้นหนาทึบและสูงใหญ่ พืชที่ชอบร่มเงาหลายชนิดสามารถพบเจอได้ในป่า

และก็เป็นอย่างที่คิด หาอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง เสี่ยวเยวี่ยก็พบขิงป่ากอใหญ่ขึ้นเบียดเสียดกันแน่นขนัดอยู่ในป่าลึกจริงๆ ขิงป่ากับขิงที่ปลูกกันทั่วไปถึงแม้จะดูคล้ายกัน แต่ถ้ามองดูดีๆ จะมีความแตกต่างกันมาก ใบของขิงทั่วไปจะแคบและเล็กกว่า สีก็อ่อนกว่าหน่อย บางส่วนถึงขั้นมีสีเหลืองอ่อนๆ เจืออยู่ แต่ใบของขิงป่าจะค่อนข้างใหญ่ ดูคล้ายกับใบกล้วยขนาดย่อส่วน สีก็เป็นสีเขียวเข้ม จุดที่แตกต่างกันมากที่สุดก็คือ ความเผ็ดร้อนของขิงทั่วไปนั้นด้อยกว่าขิงป่าเล็กน้อย

ยังจำได้ว่าเวลาชาวเขาจะกินเนื้อแกะ เนื้อวัว หรือเนื้อสุนัข มักจะชอบขุดขิงป่ามาต้มด้วยกันที่สุด ว่ากันว่าต้องเป็นความเผ็ดร้อนของขิงป่าเท่านั้นถึงจะดับกลิ่นสาบและกลิ่นคาวพวกนี้ได้