บทที่ 1141 วันเกิดจื่ออวี๋

เมื่อถูกหลี่ชิงเฟิงปลอบใจเช่นนี้ รอยยิ้มที่เดิมทีดูขมขื่นของหลูชิ่งหลินก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความยินดี

เขาพยักหน้าอย่างแรง เห็นด้วยว่า "ใช่ ชิงเฟิงพูดถูก!”

“ก่อนหน้านี้ลุงขี้เกียจไปหน่อย ไม่ค่อยขยันขันแข็ง!”

“ขาแข้งก็เลยเดินขึ้นเขาลงเขาไม่ค่อยคล่องแคล่วแล้ว!”

“แต่ก็อย่างที่เธอว่าแหละ รอลุงฝึกเดินอีกสักสองสามวัน รับรองว่าจะต้องดีขึ้นแน่นอน!"