บทที่ 118 เก็บมาเลี้ยงหรือลูกในไส้

"โอ๊ย เบาเสียงหน่อย" หลูชิ่งหลินเหลือบมองลูกสาว พูดด้วยสีหน้าเจ็บปวด "หัวผมจะระเบิดเพราะเสียงคุณอยู่แล้ว"

"ระเบิดสิดี ต่อให้คุณตายก็สมน้ำหน้า! ดึกดื่นป่านนั้นคุณเข้าไปทำอะไรในป่า? บอกมานะ คุณแอบเข้าป่าไปมั่วกับนังแพศยาที่ไหนในหมู่บ้านใช่ไหม? หลูชิ่งหลิน ฉันจะบอกให้นะ ถ้าฉันจับได้ล่ะก็ แม่จะตอนทิ้งซะเลย!"

หลูชิ่งหลินโอดครวญ "คุณพูดบ้าอะไรเนี่ย ก็ไม่ใช่คุณเหรอที่ให้ผมไปหาหลี่ชิงเฟิงเพื่อคุยธุระ?"

"ฉันให้คุณไปหาหลี่ชิงเฟิงที่บ้านเพื่อคุยธุระ ไม่ได้ให้คุณมุดหัวเข้าป่าไปตามหามัน!"

หวงหมิงซิ่วจิ้มหัวหลูชิ่งหลินอย่างแรง ด่ากราด "คุณระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ ไม่งั้นฉันถลกหนังคุณแน่!"