บทที่ 1275 ร้านใหญ่รังแกแขก

เมื่อหลี่ชิงเฟิงได้ยินคำพูดของสวี่กวงจวิน เขาก็เผยสีหน้าสำนึกผิดออกมา: "ขอโทษทีครับ เมื่อคืนมือถือแบตหมด"

เขาพูดได้เพียงเท่านี้ จะให้บอกว่าเมื่อคืนเขาพักอยู่ในถ้ำลึกบนภูเขาเลยไม่มีสัญญาณก็คงไม่ใช่เรื่อง สวี่กวงจวินเองก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร รีบเข้าเรื่องทันที: "พี่เฟิงครับ ที่เมื่อคืนต้องโทรหาพี่ ก็เพราะอยากจะบอกว่าไส้หมูทอดที่เตรียมไว้ในโรงแรมถูกใช้หมดเกลี้ยงไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ"

"อะไรนะ?" หลี่ชิงเฟิงขมวดคิ้ว "ไส้หมูทอดที่ฉันเตรียมไว้น่าจะพอขายได้อีกอย่างน้อยหนึ่งอาทิตย์ ทำไมถึงหมดเร็วขนาดนี้ล่ะ?"

ไม่ว่าจะเป็นชิงเสวียนกาว ถั่วแดงหวานที่ร้านชิงหลิว หรือไส้หมูทอดที่โรงแรมตงไหล เขาล้วนเตรียมไว้ในปริมาณมากในคราวเดียว เพราะอาหารที่ผ่านการแช่ซึมด้วยพลังวิเศษของเขานั้นจะสดใหม่และเก็บรักษาได้นานกว่าอาหารทั่วไปอยู่แล้ว ยิ่งเก็บในตู้แช่แข็ง ต่อให้ผ่านไปหนึ่งเดือนเอาออกมาก็ยังรสชาติเหมือนเพิ่งทำใหม่ ดังนั้นเพื่อให้ตัวเองไม่ต้องเดินทางไปมาระหว่างสองที่ เขาจึงเตรียมไส้หมูทอดไว้ให้โรงแรมตงไหลไว้จำนวนมาก

ตามปริมาณที่เขาคำนวณไว้ มันควรจะเหลือเฟือสำหรับอีกหนึ่งอาทิตย์ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าพอสวี่กวงจวินโทรมา กลับบอกว่าไส้หมูทอดหมดแล้ว?