บทที่ 1276 เรื่องมากไปก็ไม่ดี

หลี่ชิงเฟิงเพิ่งจะอุ้มเด็กๆ ทั้งสองคนขึ้นมาจากเตียง ยังไม่ได้ป้อนอาหารเช้าด้วยซ้ำ เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่กวงจวิน เขาก็ลังเลเล็กน้อยแล้วถามว่า: "พวกเขามาเพราะไส้หมู หรือมาเพราะชื่อเสียงของเชฟเทพหลี่กันแน่ครับ?"

สวี่กวงจวินงง: "มันต่างกันเหรอครับ?"

หลี่ชิงเฟิงหัวเราะ: "ต่างสิครับ"

สวี่กวงจวินนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า: "ถ้าฟังจากคำพูดของพวกเขา น่าจะเป็นเพราะชื่อเสียงของเชฟเทพหลี่มากกว่าครับ"

ในจุดนี้สวี่กวงจวินค่อนข้างมั่นใจ เพราะตอนที่เขาอธิบายให้ลูกค้าฟังเมื่อครู่ พวกเขาก็เอาแต่โวยวายว่าเช้านี้ต้องได้กินอาหารที่เชฟเทพหลี่ทำเท่านั้น แต่ในเวลานี้ จะไปหาอาหารที่เชฟเทพหลี่ทำจากไหนล่ะ? อาหารที่หลี่ชิงเฟิงทิ้งไว้ที่โรงแรมตงไหลมีเพียงอย่างเดียวคือไส้หมูทอด แต่ไส้หมูทอดนั้นถูกหิ้วออกไปหมดแล้วเมื่อคืนนี้ เฮ้อ ทำไมเรื่องพวกนี้ถึงได้ประจวบเหมาะมาเกิดขึ้นพร้อมกันแบบนี้นะ?