บทที่ 1277 กระทบหนึ่งส่วน ขยับทั้งร่างกาย

เวลาทำการของร้านน้ำชาชิงหลิวค่อนข้างยาวนาน ตั้งแต่แปดโมงเช้าไปจนถึงสี่ทุ่ม ตลอดทั้งวันแทบไม่มีเวลาให้พัก แม้ในเวลานี้จะยังเช้าอยู่ แต่หน้าร้านกลับมีผู้คนหนาแน่นราวกับตลาดสด หนุ่มสาวจำนวนมากยืนต่อแถวยาวเหยียดเพื่อรอซื้อชานม ในกลุ่มนั้นมีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยังดูง่วงงุน มือหนึ่งถือโทรศัพท์พลางเดินมาต่อท้ายแถวอย่างไม่ใส่ใจนัก เขาเงยหน้ามองป้ายชื่อร้านน้ำชาเล็กน้อย แล้วถามโทรศัพท์ว่า:

"ที่รัก ร้านชิงหลิวใช่ไหม?”

“ได้ครับ ผมต่อแถวอยู่แล้ว”

“วางใจเถอะ เดี๋ยวซื้อไปส่งให้"

หลังจากวางสาย เขาก็อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำ: "ผู้หญิงนี่เรื่องมากจริงๆ แค่ชานมแก้วเดียว ซื้อที่ไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ”