บทที่ 1278 ขายหมดเกลี้ยง

เมื่อเทียบกับถั่วแดงหวานแล้ว สวี่กวงจวินย่อมอยากได้ไส้หมูมากกว่า

เดิมทีคิดว่าถั่วแดงหวานเหล่านี้แค่เอาไว้รับมือกับแขกในช่วงเช้านี้ก็คงพอ แต่คาดไม่ถึงเลยว่าคำพูดเพียงคำเดียวของพี่เฟิงจะเปลี่ยนแผนการกะทันหัน? วันนี้จะไม่มาแล้ว? ต้องรอไปถึงเช้าวันพรุ่งนี้ถึงจะมา? แบบนี้ไม่เท่ากับว่าถั่วแดงหวานไม่กี่ชั่งนี่ต้องรับมือกับลูกค้าหลายร้อยคนเลยหรือ? สวี่กวงจวินรู้สึกปวดหัวหนักกว่าเดิม แต่ในเมื่อพี่เฟิงพูดมาแบบนั้น เขาก็ทำได้เพียงปฏิบัติตาม หลังจากได้ถั่วแดงมาแล้ว เขาก็รีบวิ่งกลับไปที่โรงแรมทันที

กลุ่มคนในแถวยาวเห็นชายคนนั้นถือถุงบางอย่างวิ่งผ่านไปก็งุนงงกันเล็กน้อย แต่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจ ขอเพียงไม่มากระทบกับการซื้อชานมของพวกเขาก็พอแล้ว ชายที่อยู่ท้ายแถวซึ่งเพิ่งคุยโทรศัพท์ไปเมื่อครู่กลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ จนกระทั่งแฟนสาวโทรมาอีกสาย กำชับให้ซื้อชานมเมนูเด็ดราคาหนึ่งร้อยหยวนให้ได้ เขาถึงเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมา

เงินหนึ่งร้อยหยวนซื้อชานมได้แค่แก้วเดียว? แม่คุณนี่สมองกลับไปแล้วหรือไง!

ชายฉกรรจ์ที่แซงคิวอยู่ข้างหน้าเห็นเขาบ่นพึมพำไม่หยุด จึงหันกลับมาพูดว่า: "น้องชาย โดนภรรยาไล่มาซื้อใช่ไหมล่ะ?"