บทที่ 1302 เอาใจแลกใจ

ในช่วงโพล้เพล้ เหอคุนได้จัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จให้กับคนในสำนักคุนเหมิน หลี่ชิงเฟิงเนื่องจากต้องการรีบกลับบ้าน จึงเพียงแค่แวะมาทักทายทุกคนครู่เดียวเท่านั้น ปัจจุบันเรื่องที่หลี่ชิงเฟิงใช้ 'ยาลูกกลอนพยัคฆ์วัว' ช่วยให้สำนักคุนเหมินเอาชนะแก๊งตระกูลถันได้นั้น ไม่มีใครในสำนักที่ไม่รู้เรื่องนี้ ประกอบกับการป่าวประกาศของ 'ลิงผอม' และคนอื่นๆ ทำให้ทุกคนต่างเลื่อมใสศรัทธาในตัวอาจารย์ท่านนี้อย่างหมดหัวใจ

เมื่อเห็นหลี่ชิงเฟิงกำลังจะกลับ ทุกคนต่างลุกขึ้นมาส่ง: "อาจารย์ท่าน เดินทางปลอดภัยครับ!" หลี่ชิงเฟิงโบกมือลา แล้วพาเด็กๆ ขึ้นรถ

บนรถ จื่อเหิงถามขึ้นว่า: "พ่อครับ ผมรู้สึกว่าตอนนี้ทุกคนชอบพ่อแล้วล่ะ!" หลี่ชิงเฟิงยิ้มตอบ: "คนส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ เพียงแค่เราใช้ใจแลกใจกับพวกเขา พวกเขาก็จะตอบแทนกลับมาด้วยใจจริงเช่นกัน"

จื่อเหิงพยักหน้าอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก เขาหันกลับไปมองกลุ่มคนที่ยืนเรียงรายส่งพวกเขาผ่านกระจกรถ คนเหล่านี้เป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่บนใบหน้าของทุกคนต่างฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ 'ใช้ใจแลกใจ แล้วพวกเขาจะตอบแทนกลับมาด้วยใจจริงหรือ?' เจ้าตัวเล็กครุ่นคิดถึงประโยคนี้อย่างละเอียด

เมื่อกลับถึงบ้าน เขาจึงตั้งใจจะพิสูจน์ความจริงของประโยคนี้ เขาให้กล้วยกับลิง ให้ขาไก่งวงกับเสือดาวเมฆ 'แมวป่า' ได้กินปลาเล็กอบแห้งรสเผ็ดที่เขาโปรดปราน แม้แต่ไก่ป่าที่กำลังนอนอยู่ในลานบ้านก็ถูกเขาปลุกขึ้นมาบังคับให้กินเมล็ดข้าว