บทที่ 1427 ทองแท่ง

ส่วนเสือลายเมฆ พอเห็นว่าจื่ออวี๋ชอบไล่จับผีเสื้อเล่น ก็อุตส่าห์เข้าป่าไปจับผีเสื้อมาให้หลายตัว มันจับผีเสื้อได้ด้วยวิธีใช้ปากคาบมาเท่านั้น ดังนั้นผีเสื้อที่คาบกลับมาแต่ละครั้ง จึงมีสภาพใกล้ตายเต็มที จื่ออวี๋เห็นผีเสื้อสวยๆ พวกนั้นเหมือนจะตายแล้ว ก็ร้องไห้จ้าออกมา หลี่ชิงเฟิงถูกเธอร้องไห้จนปวดหัว จึงจำใจต้องเอาพลังวิเศษของตนมาใช้ในเรื่องเล็กน้อย เพื่อรักษาชีวิตเหล่าผีเสื้อที่กำลังจะตายเหล่านั้น ทว่าพอผีเสื้อฟื้นคืนชีพขึ้นมา พวกมันกลับบินวนไปเวียนมาอยู่ในลานบ้าน ไม่ยอมจากไปไหนเลย ลานบ้านจึงดูมีสีสันสดใสขึ้นมาถนัดตา

ฤดูร้อนแสงแดดแผดเผา ผีเสื้อหลากสีบินว่อน ช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนรื่นรมย์ หลี่ชิงเฟิงรู้สึกว่าถ้าหากได้ใช้ชีวิตแบบนี้ทุกวัน ไม่มีเรื่องราววุ่นวายอะไร ก็ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว ทว่า ภาพฝันนี้กลับถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว อวี๋เฉิงหลงโทรศัพท์เข้ามาเพื่อแจ้งเรื่องการแข่งขันชิงจ้าวนักเห็ด

เห็ดดอกนั้นของจื่อเหิงได้รับรางวัลพิเศษเชียวหรือ? ถูกคนซื้อไปด้วยราคาสูงถึงสองแสนหยวน นอกจากนี้ยังได้รับเงินรางวัลแจ็กพอตใหญ่อีกหนึ่งหมื่นหยวนจากผู้จัดงาน รวมทั้งหมดเป็นเงินสองแสนหนึ่งหมื่นหยวน

หลี่ชิงเฟิงตั้งใจจะแบ่งเงินสองแสนหนึ่งหมื่นหยวนนี้กับอวี๋เฉิงหลงคนละครึ่ง ยังไงเขาก็เป็นแค่คนเอาเห็ดออกมาดอกเดียวเท่านั้น แต่อวี๋เฉิงหลงกลับจัดสรรให้คนงานไปวิ่งวุ่นวายกับเรื่องนี้มาให้ อวี๋เฉิงหลงกล่าวว่า "ชิงเฟิง นายอย่าเกรงใจกันไปเลยน่า”

“ทางฉันส่งคนไปเข้าร่วมการแข่งขันนี้ มันก็เสียเวลาไปนิดหน่อยจริงนั่นแหละ”