บทที่ 1430 ราวกับมีมนต์สะกด

เด็กๆ ทั้งหลายเล่นซนกันไปตามประสา ก็ดูสนุกสนานไม่น้อย

แม้ในภูเขาจะมีสัตว์ป่าอยู่มาก แต่ตราบใดที่ไม่ได้เข้าไปในส่วนลึกของภูเขา และแค่เดินเล่นอยู่ละแวกใกล้หมู่บ้าน ก็จะไม่มีอันตรายใดๆ แถมเด็กๆ ทุกคนก็รู้จักเชื่อฟัง เดินไปตามเส้นทางบนภูเขา ไม่วิ่งพล่านไปยังสถานที่อันตราย

ภายใต้การนำของเสี่ยวฮวา ทุกคนต่างช่วยกันจำแนกสมุนไพรและขุดหาเก็บมา แม้ปริมาณที่ได้จะไม่มากมายจนน่าตกใจ แต่ทุกคนก็รู้สึกภูมิใจในผลงานของตนเป็นพิเศษ

ตอนที่กลับมาถึงลานบ้านตอนเที่ยง เสี่ยวฮวาก็เดินเข้าไปหาอาคนที่สองด้วยท่าทางประหนึ่งคนมาทวงรางวัล: "คุณอาคะ ดูสิคะ หนูขุดสมุนไพรมาได้เยอะเลย”

“ถุงนี้หนูขุดมาเองทั้งหมดเลยค่ะ" ว่าแล้วก็เทสมุนไพรที่ขุดมาออกจากถุง สมุนไพรที่ฟูฟ่องกองรวมกันเป็นกองภูเขาเล็กๆ กองหนึ่ง