บทที่ 1431 เรื่องนี้สำคัญมาก

วันถัดมา เด็กๆ ก็พากันมาหาอีกครั้งภายใต้สายลมเย็นสบายยามเช้า จื่ออวี๋ยังคงเดินเตาะแตะเล่นอยู่ในลานบ้าน เพียงแต่ว่าวันนี้ ในลานบ้านยังมีพ่อของจื่ออวี๋และพี่ชายของจื่ออวี๋อยู่ด้วย ทั้งครอบครัวสามคนต่างอยู่ที่ลานบ้านกันพร้อมหน้า

เมื่อเห็นเด็กๆ มาถึง หลี่ชิงเฟิงก็รีบกวักมือเรียกพวกเขาให้เข้ามาหา: "วันนี้พวกเธอช่วยฉันดูแลจื่ออวี๋หน่อยนะ เดี๋ยวฉันจะไปเคี่ยวยาหม่อง ได้ไหม?" เด็กๆ เต็มใจกับงานนี้มาก แต่ละคนพยักหน้าตอบรับราวกับไก่จิกข้าว จากนั้นก็รีบวิ่งไล่ตามจื่ออวี๋ไปทันที

เมื่อเห็นกลุ่ม 'พี่ชาย' 'น้องสาว' วิ่งไล่ตามมาติดๆ จื่ออวี๋ก็ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น เธอจีบมือเล็กๆ ทั้งสองข้างไว้แน่น แล้วยกขึ้นไว้ที่ระดับไหล่ทั้งสองข้างเป็นรูปตัว W พร้อมกับออกวิ่งด้วยฝีเท้าที่รวดเร็ว เดิมทีบั้นท้ายกลมป้อมที่เวลาเดินปกติจะส่ายไปมาอย่างรุนแรงอยู่แล้ว พอมาอยู่ในยามที่เธอรีบเร่งแบบนี้ มันก็ยิ่งส่ายไปมาหนักกว่าเดิมเสียอีก ส่วนร่างกายท่อนบนก็บิดไปบิดมาตามจังหวะด้วย บิดไปบิดมา ส่ายไปส่ายมา ดูสนุกสนานยิ่งนัก

เด็กๆ ต่างชอบเล่นตุ๊กตา ตอนนี้พอมีตุ๊กตาที่มีชีวิตตัวเป็นๆ ขนาดใหญ่ขนาดนี้ พวกเขาก็เลยตื่นเต้นกันสุดๆ เด็กหญิงตัวน้อยสามคนแย่งกันรับบทเป็นแม่ ส่วนฮ่าวฉีรับบทเป็นพ่อ เดี๋ยวก็แกล้งป้อนข้าวให้จื่ออวี๋ เดี๋ยวก็แกล้งเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ เสียงหัวเราะใสๆ ของเด็กๆ ดังก้องไปทุกซอกทุกมุมของลานบ้าน

วันนี้หลี่ชิงเฟิงไม่เพียงแต่เคี่ยวยาหม่องและปั้นยาลูกกลอนเท่านั้น แต่ยังเตรียมของที่จำเป็นสำหรับร้านค้าสาขาอื่นๆ ในตัวเมืองเอาไว้ด้วย เช้าวันพรุ่งนี้ไอ้วัวโง่จะต้องขับรถนำสินค้าไปส่งในตัวเมืองอีก บ้านของไอ้วัวโง่ภายใต้การสนับสนุนทางการเงินอันแข็งแกร่ง ตอนนี้สร้างใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว คนงานทุกคนบอกว่า รอให้เขาส่งของเสร็จกลับมา ก็จะทำการเก็บรายละเอียดงานขั้นสุดท้าย การเก็บรายละเอียดหมายถึงบ้านสร้างเสร็จสมบูรณ์ หมายความว่าต่อไปไอ้วัวโง่จะมีที่อยู่เป็นของตัวเองแล้ว แม้ว่าบ้านหลังนั้นจะไม่ใช่ของเขา แต่เขาก็รู้ดีว่า เขาอยากจะอยู่ที่นั่นนานแค่ไหน ปรมาจารย์ปู่ก็จะอนุญาตให้เขาอยู่ได้นานเท่านั้น