บทที่ 1446 สถานการณ์วุ่นวายมาก

จื่ออวี๋เอียงศีรษะเล็กๆ ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ ในดวงตาที่เป็นประกายแวววาวมีความเร่งรีบอยู่เล็กน้อย สายตาจดจ้องตามร่างของพี่วัวโง่ไปมา ท่าทางดูเหมือนนึกอยากจะตามพี่วัวโง่ไปเล่นด้วยจนแทบทนไม่ไหว

ไอ้วัวโง่เห็นเจ้าตัวเล็กดูเหมือนจะไม่ค่อยมีความสุข จึงถามว่า: "จื่ออวี๋ จะตามพี่ไปส่งของด้วยเหรอ?" เขาเพียงแค่พูดเล่นไปอย่างนั้นเอง แต่จื่ออวี๋กลับพยักหน้าเล็กน้อยสองที แล้วเดินส่ายก้นต้วมเตี้ยมตรงไปที่รถกระบะทันที

หลี่ชิงเฟิงรีบอุ้มเธอขึ้นมา แล้วตีก้นเบาๆ พลางดุว่า: "เจ้าตัวเล็กเอ๊ย แค่จะอึจะฉี่ยังทำเองไม่เป็นเลย จะตามคนอื่นไปเที่ยวไกลๆ แล้วหรือ?" เขารู้สึกว่าเจ้าตัวเล็กนี่ช่างไม่มีหัวใจเสียจริง พี่วัวโง่แค่ดูแลเธอไม่กี่วัน เธอก็อยากจะตามพี่วัวโง่ไปเสียแล้ว ไม่คำนึงถึงความรู้สึกของผู้เป็นพ่อเลยสักนิด

จื่ออวี๋ส่งเสียงอ้อแอ้ประท้วง บิดตัวไปมา แล้วยื่นแขนเล็กๆ ทั้งสองข้างไปหาพี่วัวโง่ ไอ้วัวโง่ฉีกยิ้มกว้างก้าวเข้าไปจูงมือเล็กๆ ของจื่ออวี๋แล้วพูดว่า: "จื่ออวี๋ รอพี่กลับมาก่อนนะ”

“เดี๋ยวพี่ซื้อของขวัญมาฝาก"