บทที่ 1483 ภูเขาทองและเพชรทอง

เมื่อมองลงมาจากที่สูง แม้จะยังไม่สามารถมองเห็นเทือกเขาที่ทอดยาวได้จนสุดสายตา แต่ก็สามารถเก็บรายละเอียดโดยรวมของภูเขาทั้งลูกไว้ในสายตาด้วยวิสัยทัศน์ปกติได้ ต้นไม้เขียวขจี ลำธารที่ไหลเชี่ยว ฝูงนกที่บินว่อน สัตว์ป่าที่หยอกล้อกัน

สายลมภูเขาหอบเอาแสงสว่างของดวงอาทิตย์ยามเช้ามาด้วย แสงอาทิตย์ยามเช้าปกคลุมความเขียวขจีของยอดเขา และสรรพสิ่งในป่าเขาก็ต่างตื่นขึ้นจากการหลับใหลภายใต้การโชยพัดของลมยามเช้า ป่าเขาเช่นนี้ เต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิตที่เบิกบาน และมีความเงียบสงบอันห่างไกลจากความวุ่นวายทางโลก งดงามราวกับอยู่ในความฝัน ไม่ใช่แดนสวรรค์ แต่กลับเหนือกว่าแดนสวรรค์

หลี่ชิงเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกราวกับว่าแม้แต่อากาศที่สูดเข้าไปในปอดก็ยังมีกลิ่นอายของความเป็นเซียน มันช่างงดงามเหลือเกิน ดูเหมือนว่า เขาจะเริ่มหลงรักป่าเขาแห่งนี้เข้าเสียแล้ว แม้จะเคยชอบมาก่อน แต่ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกว่าความชอบในวันนี้มีความละเอียดอ่อนมากกว่าครั้งก่อน ละเอียดอ่อนถึงขั้นที่รู้สึกว่าแม้แต่สายลมก็ยังหวานหอม

นกยักษ์พาหลี่ชิงเฟิงมาถึงจุดที่พบเห็ดหูหนูหินอย่างรวดเร็ว รังของพวกมันอยู่ในหน้าผา และปกติก็ชอบซ่อนตัวอยู่ตามหน้าผา จึงมีความเข้าใจเกี่ยวกับการกระจายตัวของเห็ดหูหนูหินในภูเขาเป็นอย่างดี เมื่อหลี่ชิงเฟิงเห็นหน้าผาอีกด้านหนึ่งที่เต็มไปด้วยเห็ดหูหนูหิน เขาก็ตกตะลึงไปทั้งตัว เห็ดหูหนูหินที่เห็นเมื่อวานก็ว่าเยอะแล้ว แต่ไม่นึกเลยว่าหน้าผาด้านนี้จะมีเยอะยิ่งกว่าเมื่อวานเสียอีก

ไม่ต้องไปหาหน้าผาเพิ่มแล้ว แค่เก็บเห็ดหูหนูหินจากหน้าผาสองด้านนี้ก็เพียงพอสำหรับโรงแรมตงไหลใช้ได้นานครึ่งปีแล้ว! เพราะว่าเจ้าสิ่งนี้มีราคาสูงลิ่ว แค่วันหนึ่งขายได้สิบกว่าชั่งก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว อีกทั้ง ตัวเชื้อราเองก็มีเนื้อสัมผัสที่ค่อนข้างเบา เห็ดเพียงหนึ่งชั่งก็นำไปทำอาหารได้หลายจาน