บทที่ 1623 เจ้าแมวป่าตัวใหญ่ผู้หมดอาลัยตายอยาก

หลักการเหล่านี้ หลี่ฟู่จ้านเองก็ต้องผ่านการขัดเกลามาค่อนชีวิตถึงจะเข้าใจ ในขณะที่เขารับซองอั่งเปาจากพี่ชายสาม เขารู้สึกเบาสบายไปทั้งตัว ราวกับว่ามีบางสิ่งที่เกาะกินอยู่ในหัวใจได้มลายหายไปสิ้น ตรงหน้าพลันกระจ่างแจ้ง!

หลังจากทุกคนเข้าที่นั่งเรียบร้อย หลี่ชิงเฟิงก็กล่าวคำอวยพรเล็กๆ น้อยๆ จากนั้นทุกคนก็ทยอยนำซองอั่งเปาที่เตรียมไว้ส่งให้คู่บ่าวสาวหมาดๆ อย่างหลี่ฟู่จ้านและฉินลวี่ผิง และเป็นเพราะเพิ่งได้เห็นใบทะเบียนสมรสเมื่อครู่นี้เอง ทุกคนถึงได้รู้ว่าชื่อของแม่หม้ายฉินนั้นไพเราะไม่เบา เธอชื่อฉินลวี่ผิง

แม่หม้ายฉินกล่าวอย่างเขินอายว่า: "ชื่อนี้ก็แค่คนในบ้านตั้งให้ส่งๆ ไปน่ะค่ะ”

“สมัยนั้นแทบทุกบ้านจะมีสระน้ำเล็กๆ อยู่หลังบ้าน”