บทที่ 2213 อาเป่า อย่าร้องไห้

คนอื่นๆ ก็มองอาเป่าด้วยสายตายิ้มแย้ม ราวกับกำลังรอคอยการตอบสนองของอาเป่า

อาเป่ากวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ในนั้นทีละคน จากนั้นก็พยักหน้าอย่างแรง แล้วสูดเส้นบะหมี่คำโตเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

กวนหงลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า "อาเป่า หลานกินให้สบายใจเถอะ ยายจะไปปิดประตูรั้วให้มิดชิด ก่อนที่หลานจะกินอิ่ม พวกเราจะไม่เปิดประตูเด็ดขาด"

"ใช่ครับ ปิดประตูเลย" หลี่ชิงเฟิงหัวเราะ "ลงกลอนประตูจากข้างในให้แน่นหนาเลย แค่นี้ก็ไม่มีใครเข้ามาได้แล้วครับ"

"พี่อาเป่า หนูจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครเลยค่ะ" จื่อเหิงให้คำมั่นสัญญา