บทที่ 447 กล้วยป่า

หลี่ชิงเฟิงยังไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้ ตอนที่เขาเห็นคลิปวิดีโอ เขากำลังจับกบภูเขาอยู่ในป่า

เมื่อเห็นตงเยี่ยนกับผานเว่ยหมินในคลิปต้องเผชิญกับเคราะห์กรรมเช่นนี้ เขาไม่ได้หัวเราะออกมา แต่ในใจกลับรู้สึกว่าทั้งสองคนสมควรโดนแล้ว

ดูอยู่ครู่หนึ่ง ก็ปิดโทรศัพท์มือถือ แล้วหันไปจดจ่อกับการดูแลลูกๆ

ตอนนี้จื่ออวี๋หลับสนิทไปแล้ว เธอนอนหลับอย่างสงบเงียบอยู่ในผ้านวมผืนเล็ก ถูกผ้านวมห่อตัวม้วนเอาไว้ดูคล้ายกับขนมจ้างชิ้นน้อยๆ ใบหน้าเล็กๆ ดูสงบสุขเป็นพิเศษ

แม้แต่ตอนที่สายลมบนภูเขาพัดผ่าน ก็ยังลดความเร็วลงอย่างเป็นธรรมชาติและพัดพาด้วยความอ่อนโยน