บทที่ 453 อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันมันดีแค่ไหน

ฉู่จี๋จี๋ลงจากรถ หิ้วเนื้อหมูสามชั้นสองชั่ง ยัดใส่อ้อมอกแม่ของเขาทันที "แม่ นี่เนื้อหมูสามชั้นสองชั่ง แม่เอาไปสิ"

หญิงชราตาวาววับ เอ่ยว่า "โอ๊ย จี๋จี๋ ลูกซื้อเนื้อมาเยอะแยะทำไมเนี่ย แค่ลูกกลับมาแม่ก็ดีใจมากแล้ว"

พูดพลางก็รีบคว้าเนื้อเดินเข้าครัวไป วางเนื้อลงแล้วก็รีบหันหลังกลับออกมาทันที แต่นึกไม่ถึงเลยว่า เพียงชั่วพริบตาเดียวที่เดินมาถึงประตู ก็เห็นลูกชายกลับขึ้นไปบนรถกระบะและสตาร์ทรถเรียบร้อยแล้ว หญิงชราร้อนใจ ตบต้นขาตัวเองวิ่งตามออกมาร้องตะโกน "จี๋จี๋ ลูกทำอะไรน่ะ ลูกจะไปไหน"

ฉู่จี๋จี๋ชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างรถ เอ่ยว่า "แม่ ลูกเมียผมยังรออยู่ที่บ้าน ผมกลับก่อนนะ ไว้ว่างๆ ค่อยมาเยี่ยมแม่ใหม่"

"จี๋จี๋!" หญิงชราร้องลั่น คว้าประตูรถไว้ ร้องห่มร้องไห้ฟูมฟาย "จี๋จี๋ ลูกจะทิ้งแม่ไปไม่ได้นะ ถ้าลูกไปแล้วแม่จะอยู่ยังไงล่ะ!"