บทที่ 484 เร็วกว่าพ่อ

หลี่ชิงเฟิงคาดเดาว่าต่อให้ตอนนี้หาสุนัขจิ้งจอกเจอ ชิ้นน้ำผึ้งรวงก็คงลงไปอยู่ในท้องของมันแล้วแน่ๆ

แทนที่จะมัวเสียเวลากับสุนัขจิ้งจอกต่อไป สู้เอาหินก้อนใหญ่พวกนี้กลับไปก่อนดีกว่า

พอคิดได้ดังนั้น ก็ไม่เก็บเรื่องน้ำผึ้งมาใส่ใจอีก จับลูกสาวแบกขึ้นหลัง จากนั้นใช้สองมืออุ้มหินก้อนใหญ่อีกก้อนหนึ่ง หันไปบอกลูกชายว่า

"จื่อเหิง กลับบ้านกันเถอะ"

จื่อเหิงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก็เห็นพ่ออุ้มหินก้อนใหญ่วิ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง