บทที่ 486 ตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาท

หลี่ชิงเฟิงกลัวว่าเขาจะทำอะไรวู่วาม จึงอุ้มลูกสาวที่ในที่สุดก็ร้องไห้ออกมาเดินตามออกมา

เห็นเขาหันหลังให้ตัวเอง แล้วไปลงอารมณ์กับลำธารสายเล็ก ในใจก็เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย

เฮ้อ

ช่างยากลำบากจริงๆ!

การเป็นผู้ปกครองนี่มันยากเกินไปแล้ว!