บทที่ 565 ความผิดปกติของไก่ป่า

ไก่ป่าเจ็ดสีเอาแต่ส่งเสียงร้องไม่หยุด ชะเง้อคอยาวหันไปทางทิศทางของหมู่บ้านแล้วส่งเสียงร้องกระต๊ากๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง

ตอนที่หลี่ชิงเฟิงกลับมาจากในภูเขาบนหลังของเขาแบกจื่ออวี๋เอาไว้ในมือหิ้วกระสอบฟาง กระสอบฟางใบหนึ่งบรรจุกบภูเขาเอาไว้ส่วนกระสอบฟางอีกใบก็บรรจุฟ่านถวนจื่อที่จื่อเหิงหาเจอเอาไว้

เจ้าตัวเล็กมีความมุ่งมั่นกับเรื่องของกินมาก เมื่อเช้านี้เสือดาวลายเมฆพาเขาไปหาฟ่านถวนจื่อจนเจอหลังจากได้ลิ้มลองความอร่อยของฟ่านถวนจื่อแล้วเขาก็เอาแต่บ่นพึมพำถึงฟ่านถวนจื่อไม่หยุด พอตกกลางคืนหลังจากเข้าป่าไปเขาก็เริ่มค้นหาไปรอบๆ ป่าเขาด้วยตัวเอง

สิ่งที่ทำให้หลี่ชิงเฟิงนึกไม่ถึงก็คือเจ้าตัวเล็กไม่เพียงแต่จะหาฟ่านถวนจื่อจนเจอแต่ยังบังเอิญเจอกับลมกระโชกแรงเข้าพอดี ลมกระโชกแรงพัดเอาฟ่านถวนจื่อที่แขวนอยู่บนต้นไม้ใหญ่พร้อมกับเถาวัลย์ร่วงหล่นลงมาบนพื้นจนหมดหลังจากนั้นเจ้าตัวเล็กก็ถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกยัดผลไม้เข้าไปในแขนเสื้อแล้วหอบกลับมา

ฟ่านถวนจื่อในครั้งนี้มีประมาณยี่สิบกว่าลูกแต่ละลูกล้วนมีขนาดเท่ากับกำปั้นของจื่อเหิงแถมยังอวบอ้วนเต่งตึงมาก