บทที่ 57 รักษาด้วยลมปราณ

หลังจากออกมาจากโรงพยาบาล หลี่ชิงเฟิงยังกลับบ้านไม่ได้ เขายังมีหน่อไม้ที่ต้องขาย เขาขนหน่อไม้ไปที่ร้านของเหมาเสี่ยวว่าง พอเจอหน้าก็อดถามไม่ได้ว่า "เสี่ยวว่าง ไหนนายบอกจะไปขุดหน่อไม้กับพี่ไง? เมื่อเช้าทำไมเงียบหายไปเลยล่ะ?"

เหมาเสี่ยวว่างพอเห็นหลี่ชิงเฟิงมา ก็รีบยืดตัวขึ้น เกาหัวแก้เก้อ "เมื่อเช้าเมียผมตื่นมาอ้วกแตกอ้วกแตน กินอะไรไม่ลงเลย ผมเลยไม่ได้ไปครับ"

"อ้อ... ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง" หลี่ชิงเฟิงจัดวางหน่อไม้พลางหัวเราะ "คนท้องก็แบบนี้แหละ แพ้ท้องเป็นเรื่องปกติ เดี๋ยวพออายุครรภ์มากขึ้นอาการก็จะดีขึ้นเอง"

"จริงเหรอครับ?" เหมาเสี่ยวว่างไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้ แต่พอได้ยินคุณพ่อลูกสองอย่างหลี่ชิงเฟิงยืนยัน ก็เบาใจลงบ้าง

ทันใดนั้น เสียงอาเจียนอย่างรุนแรงก็ดังมาจากหลังร้าน เสียงโอ๊กอ๊ากดังไม่หยุด ราวกับคนอาเจียนจะขย้อนกระเพาะออกมาด้วย เหมาเสี่ยวว่างฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก็ขมวดคิ้ว รีบวิ่งไปหลังร้านด้วยความเป็นห่วง "ที่รัก เป็นไรไหม?"

"เธอลองมาเป็นเองดูสิ" เซวียหลิงหลิงพูดจบก็โก่งคออ้วกต่อ ในท้องไม่มีอะไรให้ขย้อนออกมาแล้ว มีเพียงน้ำย่อยสีเหลืองที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย เหมาเสี่ยวว่างได้แต่มองตาปริบๆ ทำอะไรไม่ถูก มือหนึ่งประคองภรรยา อีกมือลูบหลังเบาๆ "ที่รัก เดี๋ยวฉันไปเทน้ำให้นะ" เหมาเสี่ยวว่างคิดว่านี่คงเป็นสิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้

"อย่าเพิ่ง" หลี่ชิงเฟิงเดินตามเข้ามาในลานหลังบ้าน ร้องห้าม "ดูอาการเธอสิ อย่าว่าแต่ดื่มน้ำเลย แค่กลืนน้ำลายยังจะอ้วก นายต้องหาวิธีบรรเทาอาการคลื่นไส้ให้ได้ก่อน ค่อยให้กินน้ำกินท่า ไม่งั้นกินเข้าไปก็อ้วกออกมาหมด เผลอๆ จะยิ่งหนักกว่าเดิม"

"หา?" พอได้ยินแบบนั้น เหมาเสี่ยวว่างก็ปวดหัวตึ้บ รู้ว่าคนท้องลำบาก แต่ไม่นึกว่าจะลำบากขนาดนี้ อีกอย่าง มือใหม่อย่างเขาจะไปรู้วิธีแก้แพ้ท้องได้ยังไง!

"ไม่ต้องมาหา รีบนวดกดจุดที่หลังให้เมียนายเร็วเข้า"

"นวดกดจุด?" เหมาเสี่ยวว่างยิ่งงงหนัก "ผมนวดไม่เป็นครับ"

หลี่ชิงเฟิงส่ายหน้า "เรื่องพวกนี้ตอนวางแผนจะมีลูก นายควรจะค่อยๆ ศึกษาไว้ พอถึงเวลาต้องใช้จะได้ไม่มือไม้ปั่นป่วน" พูดจบ เขาก็เดินเข้าไปถาม "น้องสะใภ้ รังเกียจไหมถ้าพี่จะช่วยกดจุดที่หลังให้? ตอนเมียเก่าพี่ท้องก็แพ้หนักเหมือนกัน พี่กดจุดให้แล้วอาการดีขึ้นเยอะ พี่จะลองทำให้ดู เอาไหม?"

เซวียหลิงหลิงที่อ้วกจนไส้แทบจะออกมาทางปากอยู่แล้ว ได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก พูดอะไรไม่ออก หลี่ชิงเฟิงหันไปมองเหมาเสี่ยวว่าง "เสี่ยวว่าง นายว่าไง?"

"ได้ครับ ได้แน่นอน" เหมาเสี่ยวว่างทำหน้าเว้าวอน "พี่เฟิง รีบกดให้เธอหน่อยเถอะครับ ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ"

หลี่ชิงเฟิงจึงเดินไปยืนข้างเซวียหลิงหลิง กำมือขวาแล้วชูนิ้วโป้งขึ้น ใช้นิ้วหัวแม่มือกดลงไปเบาๆ ที่จุดฝังเข็มบนแผ่นหลังของเธอ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะร่างกายได้รับการเสริมแกร่งหรือเปล่า พอนิ้วสัมผัสแผ่นหลังเซวียหลิงหลิง เขากลับสัมผัสได้ถึงตำแหน่งจุดฝังเข็มแต่ละจุดอย่างชัดเจน ไม่เพียงแค่นั้น เขายังพบว่าแรงของเขาสามารถส่งผ่านนิ้วโป้งไหลเข้าสู่ร่างกายของเซวียหลิงหลิงได้ราวกับกระแสไฟฟ้า!

สีหน้าของเซวียหลิงหลิงดูผ่อนคลายลงทันตาเห็น เธอรู้สึกว่าทุกครั้งที่หลี่ชิงเฟิงกดนิ้วลงมา จะมีกระแสความอบอุ่นไหลจากนิ้วโป้งของเขาซึมซาบเข้าสู่จุดฝังเข็มที่แผ่นหลัง ความรู้สึกนั้นเหมือนกับการเทน้ำร้อนลงในท่อน้ำที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง ไม่เพียงแค่ทะลวงผ่านน้ำแข็ง แต่ยังทำให้ท่อน้ำอ่อนนุ่มลงด้วย

เพียงครู่เดียว เธอก็รู้สึกโล่งสบายไปทั้งตัว สายตาที่เคยพร่ามัวก็แจ่มชัดขึ้น อาการคลื่นไส้อาเจียนหายเป็นปลิดทิ้ง! อาการเวียนหัวก็หายไป!

สองนาทีผ่านไป หลี่ชิงเฟิงละนิ้วออก "น้องสะใภ้ ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?"

"เฮ้อ!" เซวียหลิงหลิงยืดตัวตรง ถอนหายใจยาว สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ "สบายตัวมากเลยค่ะ มหัศจรรย์จริงๆ ตอนนี้ไม่อยากอ้วกแล้ว" เธอพูดพลางลูบท้อง "อืม แถมยังเริ่มรู้สึกหิว อยากกินอะไรขึ้นมาแล้วด้วย"

หลี่ชิงเฟิงยิ้ม หันไปสั่งงาน "เสี่ยวว่าง เทน้ำอุ่นให้เมียแกแก้วหนึ่ง แล้วต้มข้าวต้มกระดูกหมูให้กินหน่อยนะ เอาเป็นกระดูกหน้าแข้งหมูนะ เริ่มบำรุงแคลเซียมตั้งแต่ตอนนี้เลย ขืนรอท้องแก่ค่อยบำรุง เดี๋ยวสารอาหารจะไม่พอ"

เหมาเสี่ยวว่างยื่นน้ำอุ่นให้ภรรยา "ขอบคุณครับพี่เฟิง เดี๋ยวผมจะรีบไปซื้อกระดูกหมูเดี๋ยวนี้แหละ"

เซวียหลิงหลิงดื่มน้ำแก้วใหญ่รวดเดียวหมด พอได้รับน้ำอุ่นชะล้างลำไส้ ร่างกายก็ยิ่งสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นไปอีก

"พี่เฟิง เทคนิคการนวดของพี่สุดยอดมาก พี่เคยเรียนมาเหรอคะ?" ออกมาหน้าร้าน เซวียหลิงหลิงนั่งพักบนเก้าอี้ผ้าใบ เอ่ยถามหลี่ชิงเฟิงที่กำลังจัดแผงหน่อไม้

หลี่ชิงเฟิงส่ายหน้า หัวเราะ "ฮ่าๆ ไม่ได้เรียนมาหรอก ตอนแม่ของจื่อเหิงท้อง พี่นวดให้เขาทุกวัน นวดไปนวดมาก็ชำนาญเอง"

ความจริงแล้ว ต่อให้ชำนาญแค่ไหน ก็คงทำไม่ได้ขนาดเมื่อกี้หรอก หลี่ชิงเฟิงเดาว่า ที่การนวดให้เซวียหลิงหลิงครั้งนี้ได้ผลดีเกินคาด น่าจะเป็นเพราะร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น ประสาทสัมผัสที่ปลายนิ้วไวขึ้น ทำให้หาจุดฝังเข็มได้แม่นยำกว่าเดิม แน่นอน ที่สำคัญที่สุดคือเขาสามารถใช้นิ้วโป้งส่งถ่ายพลังอันมหาศาลในกายเข้าสู่จุดฝังเข็มของอีกฝ่าย ทำให้จุดฝังเข็มที่อุดตันโล่งสะดวก

ผลลัพธ์แบบนี้คล้ายกับ 'ลมปราณ' ในหนังกำลังภายใน ที่จอมยุทธ์ใช้ลมปราณทะลวงจุดชีพจรให้คนอื่น แต่ของเขาใช้แค่แรงกาย บางที พอแรงเยอะถึงจุดจุดหนึ่ง อาจจะมีอานุภาพเหมือน 'ลมปราณ' ในหนังก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้น จริงๆ แล้วฉันอาจจะใช้วิชา 'ต่อยผ่านอากาศ' ได้หรือเปล่านะ? ไว้มีเวลาว่างๆ ต้องลองดูสักหน่อยว่าวิชาต่อยผ่านอากาศมันทำได้จริงไหม!

"พี่เฟิง พี่เป็นคนดีจริงๆ นะคะ" เซวียหลิงหลิงพูดด้วยความซาบซึ้ง "เมียพี่โง่จริงๆ ที่ทิ้งพี่ไป" พวกเขารู้เรื่องที่เมียหลี่ชิงเฟิงหนีตามผู้ชายไปแล้ว ก่อนหน้านี้ยังคิดว่าเป็นเรื่องผัวเมีย คนนอกไม่ควรรู้ลึก แต่พอได้สัมผัสตัวตนจริงๆ ในช่วงนี้ ก็รู้สึกได้เลยว่าพี่เฟิงเป็นคนดีที่หาได้ยากจริงๆ แถมยังเป็นสามีและพ่อที่ประเสริฐอีกด้วย

หลี่ชิงเฟิงยิ้มบางๆ ไม่รู้จะตอบว่าอะไรดี คงเห็นว่าหัวข้อสนทนาไม่ค่อยเหมาะ เซวียหลิงหลิงเลยรีบถามเปลี่ยนเรื่อง "พี่เฟิง แล้วจื่อเหิงกับจื่ออวี๋ล่ะคะ? วันนี้ทำไมไม่มาด้วย?"

"อ้อ พี่ให้แกสองคนอยู่บ้านน่ะ" พอดีมีคนมาซื้อหน่อไม้ หลี่ชิงเฟิงเลยตอบไปชั่งหน่อไม้ไป "พามาด้วยมันยุ่งยาก เลยให้อาสี่ช่วยดูให้" "สามจินหนึ่งขีด คิดสามจินพอครับ" หลี่ชิงเฟิงยื่นถุงหน่อไม้ให้ลูกค้า

"พี่เฟิง ไม่ใช่ว่าฉันจะก้าวก่ายนะ แต่ลูกพี่ยังเล็ก ถ้าดูแลเองได้ อย่าไปกลัวลำบากเลยค่ะ" เซวียหลิงหลิงพูดเตือน "ลูกของพี่สะใภ้ฉันฝากพ่อแม่เลี้ยง สองตายายมัวแต่ทำงาน เผลอแวบเดียว เด็กตกลงมาแขนหักเลยนะคะ"