บทที่ 590 เผชิญหน้ากับต้าหลิงเมา

ต้าหลิงเมาสายตาเป็นประกายวูบวาบ มองดูไก่ป่าที่อยู่ด้านหลังจื่อเหิง สลับกับมองดูไม้พลองในมือของจื่อเหิง จากนั้นก็อ้าปากส่งเสียงร้องเหมียวๆ เสียงต่ำใส่จื่อเหิงหลายครั้ง ราวกับเป็นการข่มขู่ ราวกับเป็นการเตือน

จื่อเหิงไม่หวั่นไหว ยืนอยู่กับที่ ชูไม้พลองขนาดเท่าหัวแม่มือขึ้นมา แล้วตะโกนใส่เจ้าแมวขี้เหร่บ้าง

"แกไปให้พ้นเลยนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะตีแกจริงๆ ด้วย"

พูดพลาง ก็ชูไม้พลองขึ้นฟ้าแล้วตวัดอย่างแรง เสียงแหวกอากาศดังก้องทำให้ต้าหลิงเมาตกใจสะดุ้ง ถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างแรง แววตาหวาดหวั่น

แต่พอเห็นว่าไม้พลองไม่ได้ฟาดลงมา ก็แยกเขี้ยวอีกครั้ง ส่งเสียงร้องคำรามแล้วพุ่งตัวไปข้างหน้า