บทที่ 636 ตั้งโรงงานเล็กๆ

จนกระทั่งตอนนี้ ตอนที่ได้กินโหยวจ๋าฉือที่ไม่ธรรมดานี้ ถึงได้ตระหนักว่า โหยวจ๋าฉือชิ้นเล็กๆ นี้ โหยวจ๋าฉือที่ดูธรรมดาที่สุดนี้ ความจริงแล้วได้บรรจุวัยเด็กของคนจำนวนมากเอาไว้

ในวัยเด็ก ตอนช่วงปีใหม่ แทบจะทุกปี พ่อแม่จะวุ่นวายกับการเตรียมทำโหยวจ๋าฉือ

ตอนนี้ ภาพเหล่านั้นสว่างวาบขึ้นมาในหัวทีละภาพตามจังหวะการกลืนโหยวจ๋าฉือลงคอ ทำให้คนรู้สึกเหม่อลอย กระทั่งแทบจะทำให้น้ำตาเอ่อล้นออกมา

คนเดินถนนสองสามคนที่เดิมทีโวยวายอยู่ก็เลิกโวยวายแล้ว พอได้สติกลับมา ก็มองดูชาวบ้านที่ให้พวกเขาลองชิมโหยวจ๋าฉือฟรีๆ ด้วยใบหน้าประจบประแจงแล้วหัวเราะเอ่ยว่า

"พี่ชาย พี่ดูสิพี่ซื้อโหยวจ๋าฉือมาตั้งเยอะ แบ่งให้ฉันสักสองสามชิ้นได้ไหม"