บทที่ 706 เหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นอีกครั้ง

หัวใจของหลี่ชิงเฟิงแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ เจ้าเด็กโง่คนนี้ดันคิดว่าที่ตัวเองถูกตีเป็นเพราะไม่ตั้งใจเรียนอย่างนั้นหรือ แต่ว่าวันนี้เขาอยู่ในโรงเรียนอย่างว่าง่ายชัดๆ เขาจะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจแค่ไหนกัน อุตส่าห์ตั้งใจเรียนแล้วทำไมถึงยังถูกตีอีก แล้วเขาจะหวาดกลัวมากแค่ไหนกัน ในสถานการณ์ที่ไม่มีพ่ออยู่เคียงข้างกลับต้องเผชิญหน้ากับการทำร้ายของคนโตสองคนในสภาพแวดล้อมที่แปลกตาเพียงลำพัง เขาเพิ่งจะอายุห้าขวบเองนะ หลี่ชิงเฟิงปรายตามองเติ้งจือหมิ่นที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดลูบหลังลูกชายเบาๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า

"จื่อเหิง วันนี้ลูกเก่งมากลูกไม่ได้ทำอะไรผิดเลยคนที่ผิดคือคนเลวที่ตีลูกไม่เกี่ยวกับลูกเลยนะ"

"พ่อครับคนเลวคนนั้นตีผมผมตีกลับได้ไหมครับ" จื่อเหิงร้องไห้ไปพลางเอ่ยถามไปพลาง

"ได้แน่นอนสิ" หลี่ชิงเฟิงให้กำลังใจ "คนเลวตีลูกลูกลงมือตีกลับแบบนี้เรียกว่าป้องกันตัวดังนั้นลูกไม่ต้องกลัวต้องกล้าที่จะตอบโต้เข้าใจไหม"

จื่อเหิงมีความจำดีพยักหน้ารับแสดงว่าตัวเองจำได้แล้ว ครูไป๋เดินเข้ามาทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย เธอยังเด็กนี่เป็นครั้งแรกที่เจอเรื่องแบบนี้ ถึงแม้จะไม่เห็นเหตุการณ์ตอนแรกแต่จากเรื่องราวตอนหลังก็พอจะเดาความจริงได้คร่าวๆ ก็แค่สามีของครูใหญ่ลักลอบคบชู้กับผู้หญิงขาหักและคิดจะทำร้ายหลี่จื่อเหิง ผลสุดท้ายให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัวทำร้ายตัวเองแท้ๆ แต่ไม่ว่าจะยังไงในฐานะครูการที่ดูแลเด็กไม่ดีนั่นก็คือความบกพร่องต่อหน้าที่ของเธอ ดังนั้นจึงรีบขอโทษหลี่ชิงเฟิง