ตอนที่ 52
บทที่ 52 ฉากที่ดูสบายที่สุดในออฟฟิศ!
minibunny · 4,728 ตัวอักษร
“ประธานหวงครับ มีสถานการณ์พิเศษที่ต้องรายงานครับ”
สถานการณ์พิเศษ?
ในใจของหวงเฟิงเหวินก็รู้ดี
ถ้าเลขานุการใช้คำว่า “สถานการณ์พิเศษ” แล้ว มีความเป็นไปได้สูง—
ไม่สิ เป็นไปได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่าต้องเกี่ยวกับเด็กที่ชื่อซูฮ่าวคนนั้น
ตั้งแต่เด็กคนนั้นกลับมาพร้อมกับเงินก้อนโตที่เพิ่มขึ้นหลายเท่า เขาก็ไม่เคยอยู่นิ่งเลย
หวงเฟิงเหวินก็นวดขมับของเขา น้ำเสียงของเขาก็มีลางสังหรณ์เล็กน้อยที่ดูไม่มีแรง
“พูดมาเลย มีข่าวใหญ่อะไรอีก?”
“ผู้จัดการซู… บอกว่าอยากจะเปิดบัญชีเทรดในตลาดเงินตราต่างประเทศครับ”
“อะไรนะ?” หวงเฟิงเหวินก็เกือบจะกระโดดขึ้นจากเก้าอี้ผู้บริหาร “แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ? เด็กคนนี้คิดอะไรอยู่อีกเนี่ย?”
เขาจะเปิดบัญชีแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ… หรือว่าเขาต้องการจะ…
หวงเฟิงเหวินเป็นใคร?
ประธานบริษัทฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์ ที่ทำงานในตลาดการเงินมาหลายสิบปีแล้ว!
ในพริบตา เขาก็คิดไปหลายเรื่องแล้ว
ตลาดเงินตราต่างประเทศ คือสนามแข่งขันทางการเงินที่ใหญ่ที่สุดในโลก และมันก็ลึกพอที่จะมีเรือบรรทุกเครื่องบินได้
แล้วลองดูเงินในมือของซูฮ่าวนั่นสิ—สองร้อยห้าสิบล้านหยวน!
ถ้าหากเงินจำนวนนี้ถูกนำไปใช้ในตลาดในประเทศที่ค่อนข้างตื้น เขาก็สามารถสร้างพายุขนาดใหญ่ได้แล้ว
ถ้าหากทำไม่ดี แค่การกระทำที่ดูน่าสงสัยไปหน่อย ก็สามารถทำให้ “หน่วยงานราชการ” ของคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เข้ามาหาได้!
แม้แต่บริษัทกองทุนส่วนบุคคลระดับสูงสุดในวงการอย่างพวกเขา พอเจอ ก.ล.ต. ก็ยังกลัวจนตัวสั่นเลย
ไม่ต้องพูดถึงผู้จัดการตัวเล็ก ๆ อย่างซูฮ่าวแล้ว
“เฮ้ ฉันเข้าใจแล้ว เขาคงคิดว่าตลาดในประเทศตื้นเกินไปจนเล่นไม่ถนัด เลยอยากไปลองในทะเลใหญ่โน่น”
หวงเฟิงเหวินก็ส่ายหัวอย่างขมขื่น
“เด็กคนนี้ใช้เงินห้าสิบล้านแล้วได้กลับมาสองร้อยห้าสิบล้าน ผลงานแบบนี้ก็มากพอให้อวดได้ตลอดชีวิตแล้วนะ!”
“จะเอาเงินไปซื้อเกาะตากแดด หรือไม่ทำอะไรเลย นอนนับเงินไปวัน ๆ ใครจะกล้าว่านาย?”
“แต่เขาดันอยู่เฉยไม่ได้ เหมือนเด็กสมาธิสั้นที่ต้องหาอะไรทำตลอดเวลา!”
หวงเฟิงเหวินนึกถึงเมื่อก่อนตอนที่ซูฮ่าวเป็นหัวหน้าทีมในเกม เด็กคนนี้ก็มีนิสัยแบบนี้เหมือนกัน
ไม่ว่าจะเป็นการนำทีมหรือการบริหารจัดการ ทุกอย่างเขาก็จะทำด้วยตัวเองอย่างจริงจัง
เพราะแบบนี้ทุกครั้งที่เขาไม่ได้ออนไลน์ไปสองสามวัน ช่องแชทของกิลด์ก็จะวุ่นวายไปหมด และก็มีคนจำนวนมากที่รู้สึกไม่สบายใจ ราวกับว่าเป็นลูกนกที่กำลังหิว
พอมาอยู่ในตลาดการเงินในโลกแห่งความเป็นจริง ความชอบที่จะทำอะไรยุ่ง ๆ ของเขาก็ไม่เปลี่ยนไปเลย!
“แต่ว่า การทำงานในตลาดเงินตราต่างประเทศ… เขาจะเล่นระยะยาวหรือระยะสั้น?” หวงเฟิงเหวินลูบคางของเขาแล้วก็คิด
เหตุผลที่ตลาดเงินตราต่างประเทศสามารถรวบรวมเงินทุนจำนวนมหาศาลได้ ก็เพราะนักลงทุนจำนวนมากใช้มันเป็นสถานที่ปลอดภัยในระยะยาว
แน่นอนว่าคนที่เล่นระยะสั้นก็มีอยู่มากมาย
เพราะมันเป็นบ่อนคาสิโนขนาดใหญ่ที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง… ไม่เหมือนตลาดหุ้นที่พอถึงเวลาก็ปิด
บริษัทฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์เองก็มีแผนกเทรดเงินตราต่างประเทศ นักเทรดข้างในนั้นก็เหมือนกับน็อตในสายการผลิต พวกเขาทำงานตลอด 24 ชั่วโมง และจ้องมองตลาดอยู่ตลอดเวลา
แต่น่าเสียดายที่อัตราการเปลี่ยนแปลงของตลาดเงินตราต่างประเทศส่วนใหญ่ก็เหมือนกับคนแก่ที่กำลังเดินเล่น ถ้าหากมีความผันผวน 1% ในหนึ่งวันก็ถือว่าดีแล้ว
อยากจะทำเงินก้อนโตจากเรื่องนี้เหรอ?
ยาก ยากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์เสียอีก!
เว้นแต่จะใช้เลเวอเรจ
“แต่ถ้าหากใช้เงินสองร้อยห้าสิบล้านเพื่อใช้เลเวอเรจ…”
หวงเฟิงเหวินก็ส่ายหัว รู้สึกว่าภาพแบบนั้นมันสวยงามจนเขาไม่กล้าที่จะมองเลย
เด็กคนนี้จะทำอะไรกันแน่?
“ช่างเถอะ” หวงเฟิงเหวินก็ตัดสินใจ “เด็กคนนี้อยากจะทำอะไรก็ปล่อยให้เขาทำไปเถอะ แล้วการเปิดบัญชีต้องใช้เวลากี่วัน?”
“เรียนประธานหวงครับ ขั้นตอนค่อนข้างยุ่งยาก แต่ถ้าเราเร่งเต็มที่ก็น่าจะเร็วขึ้นครับ”
“เอาล่ะ งั้นก็ทำให้เร็วที่สุด! จัดการเป็นกรณีพิเศษ! ต้องทำให้เสร็จภายในสองวัน! และก็เรียกผู้บริหารหลักทั้งหมดมาหาฉันด้วย เพื่อประชุมฉุกเฉิน! ฉันมีเรื่องจะประกาศ!”
“ครับ!” หัวหน้าเลขานุการรับคำสั่งแล้วออกไป
หวงเฟิงเหวินเอนหลังพิงเก้าอี้ สายตาของเขาลึกซึ้ง
เด็กซูฮ่าวคนนี้ก็เหมือนกับรถสปอร์ตที่เหยียบคันเร่งเต็มที่แล้ว แล้วก็กำลังมุ่งหน้าไปข้างหน้า แต่กฎระเบียบต่าง ๆ ในชีวิตจริงกลับตั้งสิ่งกีดขวางอยู่ตลอดเวลา
ในฐานะที่เป็นคนหนุนหลังของเขา จะปล่อยให้ “ไพ่ตาย” ของตัวเองถูกขัดขวางตั้งแต่แรกไม่ได้ใช่ไหม?
จะต้องกำจัดสิ่งกีดขวางทั้งหมดออกไป ปูทางให้ราบรื่น เพื่อให้เขาสามารถทำสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างราบรื่น…
และทำสิ่งที่เขาต้องการ!
ดูเหมือนว่าถึงเวลาที่จะตั้ง “หน่วยบอดี้การ์ดส่วนตัว” ที่แข็งแกร่งที่สุด มีการจัดสรรที่ดีที่สุด และมีอำนาจมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของบริษัทฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์แล้ว!
“ผู้จัดการครับ กลับมาแล้วเหรอครับ? คุยกับผู้จัดการใหญ่หลี่เสร็จแล้วเหรอครับ? เร็วดีนะครับ!”
หลิวโปเห็นซูฮ่าวแล้วก็ทักทายอย่างกระตือรือร้น
ซูฮ่าวก็พยักหน้า สีหน้าของเขามีรอยยิ้มจาง ๆ
“อืม ก็เรียบร้อยดีครับ ผู้จัดการใหญ่หลี่ตกลงแล้ว และบอกว่าจะรีบเปิดบัญชีเงินตราต่างประเทศให้พวกเรา จริงสิ สถานะที่ผมสั่งให้ซื้อไว้ ซื้อครบแล้วใช่ไหมครับ?”
“แน่นอนครับผู้จัดการ! วางใจได้เลย!” เหลียงไห่หยวนก็ทำท่าว่าโอเค
“ทำงานได้ดีมากครับ ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เราก็… รอสัญญาณอย่างเดียวครับ”
ซูฮ่าวก็พูด แล้วก็กลับไปที่ห้องทำงานของเขา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งของเขา แล้วก็นั่งลงอย่างสบาย ๆ
ในตอนนี้ แผนกเทรดอื่น ๆ ข้าง ๆ ก็ยังคงวุ่นวายกันมาก เสียงคีย์บอร์ดก็ดัง “เปรี๊ยง ๆ ๆ” และเมาส์ก็ถูกคลิกจนเกิดประกายไฟ ตั้งแต่เปิดตลาดก็เหมือนกับกำลังสู้รบกันอยู่เลย
มีแต่แผนกของซูฮ่าวเท่านั้นที่ดูแปลก
คนกลุ่มหนึ่งก็เอาแต่นั่งเฉย ๆ มองหน้าจอที่ดูสงบ และสีหน้าของพวกเขาก็ดูผ่อนคลาย
มันเป็นภาพที่ดูสบายที่สุดในออฟฟิศนี้!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น