ตอนที่ 71
บทที่ 71 หลอกตัวเอง!
minibunny · 5,805 ตัวอักษร
“ท่านประธานครับ ได้เวลาแล้วครับ รถรออยู่ชั้นล่างแล้ว”
เสียงของเลขานุการดังขึ้นมาจากด้านนอกประตูห้องทำงาน ทำลายความเงียบสงบภายในห้อง
“อ้อ รู้แล้ว เดี๋ยวฉันลงไป”
หวงเฟิงเหวิน ผู้ที่เป็นประธานบริษัทและผ่านโลกธุรกิจมานานหลายปี…
แต่ในใจของเขากลับเหมือนกับมีเศษผ้าเปียกที่อุดอยู่ มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดและไม่สบายตัวตั้งแต่เช้า
เขายังคงคิดไม่ตก ‘ไอ้เด็กซูฮ่าวคนนั้นเป็นอะไรขึ้นมา ถึงได้ดึงแขนฉันไว้และไม่ยอมให้ไป?’
เมื่อวานที่ห้องทำงานของประธาน ตอนที่กำลังคุยเรื่องสำคัญกันอยู่ เด็กซูฮ่าวคนนี้ก็เหมือนกับมีอะไรมาสิงเขา
เขาก็กอดแขนของเขาไว้แน่น เส้นเลือดที่หน้าผากก็ปูดขึ้นมา แล้วก็ไม่ยอมให้เขาไปตะวันออกกลาง
เหตุผลที่เขาให้?
พูดออกมาแล้วก็คงจะทำให้คนอื่นหัวเราะจนฟันหลุด!
ซูฮ่าวบอกว่าเกมที่พวกเขาเล่นกำลังจะอัปเดต
เขายังบอกอีกว่าเด็ก ๆ ในกิลด์มารวมตัวกันแล้ว และกำลังรอให้หัวหน้ากิลด์อย่างหวงเฟิงเหวินไปลงดันเจียนใหม่ด้วยกัน
นี่มันกำลังหลอกผีอยู่ชัด ๆ!
ถ้าหากเหตุผลนี้ฟังขึ้น หมูที่ว่ายน้ำไม่เป็นก็คงจะสามารถปีนต้นไม้ได้แล้ว!
‘แต่สายตาของไอ้เด็กคนนั้นไม่ได้เหมือนกำลังโกหก… ต้องมีอะไรบางอย่างอยู่เบื้องหลังแน่!’
หวงเฟิงเหวินก็ขมวดคิ้วแน่นและก็คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก
แต่ว่ามันเป็นเรื่องอะไรกันแน่?
เขาคิดจนหัวจะแตกแล้วก็ยังคิดไม่ออก
เขาคงไม่สามารถยกเลิกการเดินทางไปซาอุดีอาระเบียที่สำคัญมากและเกี่ยวข้องกับอนาคตของบริษัท เพียงเพราะเรื่องเกมบ้า ๆ นั่นหรอกใช่ไหม?
แบบนั้นเขาก็คงจะกลายเป็นคนบ้าไปแล้ว!
ถ้าหวงเฟิงเหวินทำเช่นนั้นจริง ๆ สมองของเขาคงถูกลาเตะเข้าให้แล้ว!
ต้องเข้าใจก่อนว่า การไปซาอุดีอาระเบียครั้งนี้สำคัญมาก!
ปีนี้ซาอุดีอาระเบียจะเปิดตลาดหลักทรัพย์ของพวกเขา และไม่เพียงแค่นั้น พวกเขายังบอกอีกว่าจะใช้กองทุนของรัฐบาลเพื่อลงทุนอย่างจริงจังทั่วโลก!
พอข่าวนี้ออกมา ก็ชัดเจนแล้วว่านี่เป็นโอกาสที่จะได้เงินมหาศาลไม่ใช่เหรอ?
นี่มันเหมือนกับการต่อสู้แย่งชิงเลยนะ ใครที่ลงมือเร็วกว่าก็จะได้เนื้อชิ้นที่อ้วนที่สุดไป!
ได้ยินมาว่าพวกกลุ่มนายทุนยักษ์ใหญ่ระดับนานาชาติก็กำลังเตรียมพร้อมที่จะบุกไปแล้ว
ถึงบริษัทของหวงเฟิงเหวินจะยังเล็กเมื่อเทียบกับยักษ์ใหญ่เหล่านั้น
แต่เขาก็ตั้งใจที่จะคว้าโอกาสนี้ไว้!
ต่อให้ได้แค่กระดูกมาแทะ หรือได้ตำแหน่งที่ดีก็ยังดี!
“ท่านประธานครับ ท่านมาแล้ว”
“อ้อ หลิวโจว เตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”
หวงเฟิงเหวินมองไปที่ลูกน้องคนเก่งของเขา กรรมการผู้จัดการหลิวโจว
“ท่านประธานครับ วางใจได้เลยครับ พอเราไปถึงกรุงริยาด ผมนัดคนสำคัญของกองทุนรัฐบาลไว้แล้ว เราจะได้ไปพูดคุยและดูลาดเลาครับ”
“ดี นายทำงาน ฉันก็วางใจ”
หวงเฟิงเหวินก็ยังคงไม่สบายใจเล็กน้อย แล้วก็ถามขึ้นมา:
“ว่าแต่ ที่ริยาดนั่น ระบบความปลอดภัยน่าเชื่อถือไหม?”
“ท่านประธานครับ ท่านกังวลเกินไปแล้ว! ที่นั่นไม่มีปัญหา มั่นคงราวกับป้อมปราการเลยครับ!”
หลิวโจวก็โบกมืออย่างกว้างขวาง และก็พูดอย่างกระตือรือร้น
“นั่นคือเมืองหลวงของซาอุดีอาระเบียนะครับ! ท่านลองคิดดู ซาอุดีอาระเบียมีอำนาจมากในตะวันออกกลาง”
“ความปลอดภัยของเมืองหลวงจะหละหลวมได้อย่างไร? ต้องแน่นหนาราวกับถังเหล็กสิครับ!”
“ท่านคงกังวลเรื่องสงครามเยเมนใช่ไหมครับ?” กรรมการผู้จัดการหลิวถาม
เมื่อเร็ว ๆ นี้ ซาอุดีอาระเบียได้เข้าร่วมสงครามกลางเมืองในเยเมน
แล้วก็มีการโจมตีทางอากาศในชื่อ “ปฏิบัติการพายุ” ซึ่งทำให้เกิดความวุ่นวายไม่น้อย
ซาอุดีอาระเบียกับอิหร่านไม่เคยเข้ากันได้ดี
คนฉลาดทุกคนก็มองออกว่าซาอุดีอาระเบียไม่ได้กำลังสู้กับเยเมน แต่กำลังใช้อำนาจเพื่อต่อสู้กับอิหร่านในเยเมนต่างหาก!
เพราะเรื่องนี้ ทั้งตะวันออกกลางก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายของสงคราม และดูตึงเครียดมาก
“แต่ท่านประธานครับ ประเทศผู้ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ย่อมมีอำนาจมาก”
“ตามหลักแล้ว เมื่อเกิดสงคราม ราคาน้ำมันก็ควรพุ่งสูงขึ้นราวกับนั่งจรวดใช่ไหมครับ?”
“แต่ท่านดูสิครับ ทางซาอุดีอาระเบียกลับไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย”
ราคาน้ำมันกลับลดลงด้วยซ้ำ! มันแปลกมากเลยครับ!“”
“ปกติแล้ว เมื่อเกิดสงครามขึ้น ราคาน้ำมันก็จะพุ่งสูงขึ้นไปถึงจุดสูงสุด”
“แต่ในครั้งนี้ เนื่องจากความขัดแย้งมีขนาดเล็ก และซาอุดีอาระเบียเองก็เป็นผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ ทำให้พวกเขาสามารถควบคุมราคาน้ำมันไว้ได้”
“ดังนั้น ท่านไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยเลยครับ!”
“หลิวโจวก็ตบหน้าอกของเขา”
“ถ้าหากพวกเขาจะสู้กัน ก็คงจะสู้กันในพื้นที่ของเยเมนครับ”
พูดตามตรงก็คือซาอุดีอาระเบียกับอิหร่านกำลังใช้เยเมนเป็นเวทีเพื่อมาแข่งกัน!
ส่วนพื้นที่ของพวกเขาเองก็ปลอดภัยมากครับ!“”
“คำพูดนี้ถึงแม้จะดูหยาบคาย แต่ก็มีเหตุผล”
“สงครามกลางเมืองในเยเมนพูดง่าย ๆ ก็คือซาอุดีอาระเบียกับอิหร่านที่เป็นคนใหญ่คนโตในภูมิภาคกำลังใช้โอกาสนี้ต่อสู้กัน”
“ส่วนประเทศของพวกเขาก็ยังคงสงบสุข”
“คนที่โชคร้ายก็คือชาวเยเมน ที่บ้านของพวกเขาเกือบจะพังหมดแล้ว”
“ดังนั้น ท่านประธานครับ เรื่องความปลอดภัย ท่านไม่ต้องกังวลแล้ว”
“ต่อให้อิหร่านมีความกล้ามากแค่ไหน ก็คงไม่กล้าที่จะโจมตีเมืองหลวงของซาอุดีอาระเบียโดยตรงหรอกครับ”
“นั่นก็เท่ากับว่าเป็นการยื่นมีดให้กับอเมริกา และหาข้ออ้างให้พวกเขาเข้ามาโจมตีไม่ใช่เหรอครับ?”
“นอกจากพวกผู้บริหารระดับสูงของอิหร่านจะบ้าไปแล้ว ก็คงไม่มีทางทำเรื่องที่โง่แบบนั้นครับ”
หลิวโจววิเคราะห์อย่างสมเหตุสมผล
“อืม ก็จริงอย่างที่นายพูด” หวงเฟิงเหวินพยักหน้า
ข้อสรุปก็ชัดเจน: ซาอุดีอาระเบียนั้นปลอดภัยมาก!
ใครที่กล้าที่จะโจมตีซาอุดีอาระเบียก็เท่ากับว่าประกาศสงครามกับอเมริกา ซึ่งตอนนี้ก็มีไม่กี่ประเทศที่มี
“ความกล้า” และ “ความแข็งแกร่ง” ขนาดนั้น
แต่ถึงอย่างนั้น คำพูดของเด็กซูฮ่าวก็เหมือนก้างปลาที่ติดอยู่ในคอของเขา
เด็กคนนี้ปกติแล้วฉลาดมาก ใครในบริษัทจะไม่รู้ว่าเขามีสายตาที่เฉียบคม?
เขาจะไม่เข้าใจถึงความสำคัญของการไปซาอุดีอาระเบียในครั้งนี้เหรอ?
แต่ทำไมเขาถึงได้พูดอะไรที่ดูไร้สาระว่า
“ไปตะวันออกกลางครั้งหน้าได้ไหม ขอไปเล่นเกมด้วยกันก่อน”
“ถ้าอย่างนั้น… หลิวโจว” หวงเฟิงเหวินพูดขึ้นอย่างลังเล
“เราเลื่อนการประชุมกับทางซาอุดีอาระเบีย… ออกไปได้ไหม?”
“อะไรนะครับ? ท่านประธานไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมครับ?” หลิวโจวอึ้งไป ก่อนเบิกตากว้าง
“เราเพิ่งจะได้นัดเขามาอย่างยากลำบากนะครับ! เราก็เหมือนกับได้เปรียบแล้วนะครับ ที่เขาให้เราไปพบก่อน”
“ถ้าเราเปลี่ยนแผนและเลื่อนออกไป เขาก็คงจะไม่อยากเจอเราอีกแล้วนะครับ!”
“บางทีเขาอาจจะปล่อยให้เราอยู่คนเดียวแล้วไปหาคนอื่น!”
“…ก็จริงอย่างที่พูด” หวงเฟิงเหวินก็ถอนหายใจ
ถ้าอย่างนั้นก็คงจะเปลี่ยนไม่ได้แล้ว
“ท่านประธานครับ ท่านมีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าครับ?” หลิวโจวสังเกตสีหน้าแล้วถามอย่างระมัดระวัง
“หืม? ไม่มีอะไร!”
หวงเฟิงเหวินก็สะบัดหัวอย่างแรง เพื่อที่จะพยายามสลัดความคิดที่วุ่นวายออกไป
ใช่แล้ว จะมีเรื่องอะไร?
หลอกตัวเองแล้ว!
คาดว่าช่วงนี้คงทำงานหนักมากจนเหนื่อย และสมองไม่ปลอดโปร่ง
เด็กซูฮ่าวคนนั้นคงจะเครียดจากงานมากเกินไป แล้วก็อยากจะให้เขาที่เป็นพี่ชายไปพักผ่อนด้วยกันและเล่นเกมให้สนุกสนานก็เท่านั้นเอง
อืม มันต้องเป็นแบบนี้แน่นอน!
พอเขาเดินทางไปทำงานแล้วกลับมาอย่างปลอดภัย ค่อยไปเล่นเกมกับเขาให้เต็มที่ก็ได้ไม่ใช่เหรอ?
อืม ตัดสินใจแล้ว!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น