บทที่ 92: การซื้อขายนอกตลาดหลักทรัพย์

กลุ่มบริษัทยานยนต์ “จ้งต้า” อันโด่งดัง เนื่องจากเรื่องอื้อฉาวการปลอมแปลง “คดีโกงค่าไอเสีย” ที่น่าตกตะลึง ราคาหุ้นจึงดิ่งเหวอย่างรุนแรง ร่วงลงไปกว่า 30% มูลค่าตลาดระเหยหายไปจนแทบไม่เหลืออะไร

ค่าปรับจำนวนมหาศาลจากนานาประเทศถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน เล่นงานยักษ์ใหญ่แห่งวงการยานยนต์ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับร้อยปีจนตกอยู่ในสภาพร่อแร่

เมื่อเห็นว่าบริษัทกำลังจะล้มละลายและปิดกิจการ

รัฐบาลเยอรมนีก็ทนนั่งเฉยไม่ไหว ต้องลงมาแทรกแซงและยื่นมือเข้าช่วยอย่างแข็งขัน

เพราะถ้าหาก “จ้งต้า” ล้มลงไปจริง ๆ ห่วงโซ่อุปทานขนาดมหึมาที่อยู่เบื้องหลัง ทั้งต้นน้ำและปลายน้ำ จะมีบริษัทอีกกี่แห่งที่ต้องล้มตามไปด้วย?

นั่นจะส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจเยอรมนีในระดับระเบิดนิวเคลียร์อย่างแน่นอน

ไม่ใช่แค่เยอรมนี แต่เศรษฐกิจของทั้งยุโรปก็จะต้องสั่นคลอนไปด้วย

“โชคดีที่เราถอนตัวเร็ว ผู้อำนวยการซูมองการณ์ไกลจริง ๆ! ถ้าช้าไปอีกเพียงวันเดียว เงินหนึ่งหมื่นล้านนั่นคงแขวนอยู่บนเส้นด้ายแน่!”

“ใช่ การตัดสินใจของผู้อำนวยการซูครั้งนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ราวกับหยั่งรู้อนาคตได้!”

“สุดท้ายแล้วคนกันเองก็ย่อมต้องช่วยกัน รัฐบาลเยอรมนีไม่มีทางนิ่งดูดายปล่อยให้ ‘ลูกรัก’ อย่างจ้งต้าล้มลงไปต่อหน้าต่อตาแน่!”

ราคาหุ้นของ “จ้งต้า” ที่เคยดิ่งลงเหว ด้วยการแทรกแซงและการอัดฉีดเงินทุนอย่างหนักหน่วงของรัฐบาลเยอรมนี ก็เริ่มฟื้นตัวจากจุดต่ำสุดดีดตัวกลับขึ้นมา วาดกราฟเป็นรูปตัววี ที่น่าตื่นตะลึง

โชคดีอย่างยิ่งที่ก่อนจะเกิดเรื่องทั้งหมดนี้ขึ้น ซูฮ่าวได้สัมผัสถึงกลิ่นอันตรายและสั่งให้กองทุนขายชอร์ตทั้งหมดปิดสถานะไปก่อนแล้ว!

ดึงเงินทุนทั้งหมดกลับออกมาโดยไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย หนีได้เร็วยิ่งกว่ากระต่าย จังหวะเวลาแม่นยำอย่างสมบูรณ์แบบ!

“ท่านผู้อำนวยการซูต้องคำนวณไว้อย่างแม่นยำแล้วใช่ไหมครับ ว่ารัฐบาลเยอรมนีจะต้องเข้าช่วยเหลือทุกวิถีทาง?”

“ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว!”

“คนธรรมดาอย่างพวกเรา อย่างมากก็มองเห็นเพียงก้าวเดียวข้างหน้า แต่ท่านผู้อำนวยการซูคงคำนวณล่วงหน้าไปไกลกว่าสิบก้าวแล้ว!”

“ดูจังหวะที่ขายออกไปสิ อย่างกับในตำราเรียนเลย เร็วไปวินาทีก็ถือว่าเร็วไป ช้าไปวินาทีก็ถือว่าช้าไป! นี่มันศิลปะชัด ๆ!”

ทว่า หลังจากที่ทีมถอนทุนออกจากสมรภูมิอันดุเดือดของ “จ้งต้า” ได้ไม่นาน คำสั่งการลงทุนถัดไปของซูฮ่าวกลับทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง!

การซื้อขายนอกตลาดหลักทรัพย์อันลึกลับ!

และสิ่งที่ซื้อ ก็คือหุ้น “ขยะ” ที่ไม่มีใครต้องการ ซึ่งบริษัทที่ชื่อว่า “จิ่นคุน โฮลดิ้งส์” ในหมู่เกาะเคย์แมนกำลังรีบเทขายออกมา!

“ปกติแล้วการซื้อขายนอกตลาดแบบนี้ ไม่ต้องเจรจากันยืดยาวเป็นชาติเลยเหรอ?”

“ทำไมพอฝั่งเรายื่นข้อเสนอไป อีกฝ่ายถึงได้ดีใจเหมือนเจอพ่อบังเกิดเกล้า ไม่ต่อรองราคาเลยสักคำ แล้วก็ตกลงทันทีเลยล่ะ?”

“ดูจากท่าทางที่รีบร้อนขนาดนั้น พวกเขาคงอยากจะขายเต็มแก่แล้ว เหมือนกับกำลังโยนเผือกร้อนทิ้งเลย”

การที่จะทำการซื้อขายนอกตลาดได้นั้น ก็ต้องมีระบบตัวกลาง

โดยปกติแล้ว บริษัทหลักทรัพย์ขนาดใหญ่จะทำหน้าที่นี้

บางครั้งฝ่ายผู้ขายถึงกับต้องจ่ายค่าโฆษณาราคาแพง เพื่อให้บริษัทหลักทรัพย์ช่วยประกาศหาผู้ซื้อที่มีศักยภาพ

บริษัทจิ่นคุน โฮลดิ้งส์แห่งนี้ เพื่อที่จะขายหุ้นที่ไม่มีใครต้องการในมือออกไปให้เร็วที่สุด ก็ได้มอบหมายให้ “บริษัทหลักทรัพย์ซิ่นจง” ซึ่งเป็นบริษัทหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเป็นผู้ดำเนินการ

และแล้ว การซื้อขายที่ในสายตาของคนอื่นดูไร้ค่านี้ ก็ถูกเหลียงไห่หยวนจัดการซื้อมาอย่างเงียบ ๆ ตามคำสั่งของซูฮ่าว

“แต่ว่า…ท่านผู้อำนวยการซูครับ เหตุใดเราต้องใช้เงินมากขนาดนั้นซื้อหุ้นตัวนี้ด้วยครับ?”

“จิ่นคุน อินดัสเทรียล โฮลดิ้งส์? มันคือบริษัทอะไรกัน? ไม่เคยได้ยินชื่อเลย”

“แถมเจ้านี่ยังแทบไม่มีปันผลเลย ในระยะสั้นก็ไม่มีทางเข้าตลาดหลักทรัพย์ได้ ซื้อมาเพื่ออะไรกัน…”

คราวนี้ พนักงานในแผนกการลงทุนเชิงกลยุทธ์พิเศษต่างก็เกาหัวแกรก ๆ งงเป็นไก่ตาแตก

ผู้อำนวยการซูผู้วางแผนอย่างแยบยลและตัดสินใจเด็ดขาด เหตุใดจึงใช้เงินถึงสองพันล้านซื้อของที่ดูไร้ค่าเช่นนี้กัน?

[ข่าวด่วนล่าสุด!]

ในขณะนั้นเอง ช่องข่าวเศรษฐกิจที่เปิดทิ้งไว้ในสำนักงานตลอดเวลา ก็ได้ตัดเข้าสู่ข่าวด่วนที่เพิ่งได้รับมา!

[จากข้อมูลพิเศษที่ทางสถานีเพิ่งได้รับมา:

บริษัท ฉางชิง โกลบอล ทรัสต์ ได้จัดการประชุมคณะกรรมการวาระเร่งด่วนในวันนี้ และได้มีมติผ่านญัตติสำคัญด้านบุคลากร:

ปลดคุณเสิ่นเจ๋อจวี้ รองประธานฉางชิงกรุ๊ป ออกจากตำแหน่งกรรมการและผู้มีอำนาจตามกฎหมายของฉางชิง โกลบอล ทรัสต์

และแต่งตั้งคุณเสิ่นเจ๋อข่าย กรรมการผู้จัดการคนปัจจุบันของฉางชิงกรุ๊ป ขึ้นเป็นกรรมการบริหารและผู้มีอำนาจตามกฎหมายคนใหม่

เนื่องจากฉางชิง โกลบอล ทรัสต์ เป็นบริษัทแม่ผู้ถือหุ้นของฉางชิงกรุ๊ป การเปลี่ยนแปลงผู้มีอำนาจตามกฎหมายจึงหมายความว่าอำนาจควบคุมสูงสุดของกลุ่มบริษัทได้มีการเปลี่ยนแปลง…]

“ให้ตายสิ?! เกิดอะไรขึ้น?! เสิ่นเจ๋อจวี้แห่งฉางชิงกรุ๊ป? จู่ ๆ ก็โดนปลดเลยเหรอ?!”

“เร็วเข้า! เร่งเสียงหน่อย!”

“เรื่องผู้สืบทอดตำแหน่งของฉางชิงกรุ๊ปมันลงตัวเรียบร้อยไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ให้น้องชาย เสิ่นเจ๋อข่าย ขึ้นมาแทนล่ะ?! นี่มันละครเรื่องอะไรกันวะเนี่ย?!”

เนื้อหาข่าวเรียบง่ายและตรงไปตรงมา สรุปได้ว่า:

ลูกชายคนรองของฉางชิงกรุ๊ป เสิ่นเจ๋อข่าย ในขณะที่ทุกคนคิดว่าทุกอย่างลงตัวแล้ว และเป็ดที่สุกแล้วกำลังจะบินเข้าปากพี่ชายของเขา เขากลับล้มโต๊ะอย่างกะทันหัน!

เตะพี่ชายตัวเองตกเก้าอี้ แล้วขึ้นไปนั่งแทน!

‘ให้ตายสิ! เป็นอย่างที่ผู้อำนวยการซูพูดไว้จริง ๆ! เสิ่นเจ๋อข่ายแสดงละครมาตั้งแต่ต้นจนจบเลยนี่หว่า!’

เหลียงไห่หยวนจ้องเขม็งไปที่หน้าจอโทรทัศน์ รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว!

ตอนนี้เขาถึงเข้าใจว่า เบื้องหลังคำถามที่ดูเหมือนถามลอย ๆ และสายตาแน่วแน่ของผู้อำนวยการซู คือพลังหยั่งรู้ที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!

คำพูดจากใจจริงที่เสิ่นเจ๋อข่ายเคยกล่าวไว้ต่อหน้าสื่อหลายครั้งว่า “จะคอยช่วยเหลือพี่ชาย ฟื้นฟูบริษัท” ทั้งหมดนั่นมันเป็นเรื่องตอแหลทั้งเพ!

เจ้าเด็กนี่ วางแผนมาเป็นอย่างดี ซุ่มโจมตีอย่างลับ ๆ ฉวยโอกาสตอนที่ทุกคนเผลอลดการระวังตัว คิดว่าทุกอย่างสงบแล้ว…

ก่อเหตุอย่างกะทันหัน ควบคุมคณะกรรมการ แล้วก็เตะพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเองลงจากตำแหน่งรัชทายาทอย่างซึ่ง ๆ หน้า ส่วนตัวเองก็ขึ้นไปนั่งแทนอย่างสง่างาม ยึดอำนาจควบคุมสูงสุดของทั้งฉางชิงกรุ๊ปมาไว้ในมือ!

“ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า…เจ้าเด็กเสิ่นเจ๋อข่ายนี่ มันหักหลังทั้งพ่อทั้งพี่ชายของมันเลยเหรอ? แทงข้างหลัง แถมยังแทงได้โหดเหี้ยมขนาดนี้?!”

“ก็ใช่น่ะสิ! ในข่าวก็บอกอยู่ว่าลงมือในระดับบริษัทแม่ผู้ถือหุ้นโดยตรง จัดการล้มล้างแผนการของพ่อและสิทธิในการสืบทอดของพี่ชายตัวเองจนหมดสิ้น! นี่มันเป็นการตัดรากถอนโคนชัด ๆ!”

ฉางชิงกรุ๊ป…ละคร “สงครามชิงบัลลังก์ของสองพี่น้อง” ที่วางแผนมาอย่างยาวนาน หรือจะพูดให้ถูกก็คือ “สงครามสายเลือด” ที่นองเลือด

ในที่สุดก็ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ ในช่วงเวลาที่ไม่มีใครคาดคิด!