บทที่ 93: ไพ่ตายตัดสินแพ้ชนะ!

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย?! ตื่นมาอีกที ตูก็ไม่ใช่ประธานแล้วเหรอ?”

เหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ!

ท่านประธานใหญ่เสิ่นเฉิงเจียผู้ชราภาพและนอนป่วยอยู่บนเตียง เมื่อได้ยินข่าวนี้แทบจะกระโดดลุกขึ้นจากเตียง!

ดวงตาที่เคยขุ่นมัวของท่าน ตอนนี้กลับเบิกโพลง เต็มไปด้วยเพลิงโทสะที่ไม่อยากจะเชื่อ

“ท่านประธานครับ ใจเย็นก่อนนะครับ! ดูจากรูปการณ์แล้ว เก้าในสิบต้องเป็นฝีมือของนายน้อยรองเสิ่นเจ๋อข่ายแน่ครับ!”

เลขาน้อยหยางก็ยังมีสีหน้าตื่นตระหนกไม่หาย

“เขา…เขาไปเกลี้ยกล่อมผู้ถือหุ้นของฉางชิง โกลบอล ทรัสต์ได้ยังไงก็ไม่รู้ แอบเปิดประชุมคณะกรรมการลับหลัง อาศัยเสียงข้างมาก เตะทั้งท่านประธานและ…นายน้อยใหญ่ ออกจากเกมไปเลยครับ!”

ให้มันได้อย่างนี้สิ!

เพียงแค่คืนเดียว เสิ่นเฉิงเจียและลูกชายคนโตของเขาก็ถูกกวาดออกจากบ้านอย่างน่าทึ่ง ถูกเตะออกจากศูนย์กลางอำนาจของฉางชิงกรุ๊ปอย่างสิ้นเชิง!

“ไอ้ลูกเนรคุณ…ไอ้สัตว์นรกนั่น! มันต้องการจะทำอะไรกันแน่!”

เสิ่นเฉิงเจียโกรธจนตัวสั่น นิ้วที่ผอมแห้งกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด อยากจะทุบเตียงให้พังทลาย

“ไอ้ผู้ถือหุ้นพวกนั้น มันเป็นคนของฉันทั้งหมด! จะโดนไอ้รองมันซื้อตัวไปได้ยังไงวะ?!”

เสิ่นเฉิงเจียคิดยังไงก็คิดไม่ตก ขมับของเขาเต้นตุบ ๆ

“หุ้นในมือของพวกมัน ไม่ใช่ ‘หุ้นแสดงความภักดี’ ที่ฉันเป็นคนประทานให้พวกมันเมื่อก่อนเรอะ?!”

บริษัทฉางชิง โกลบอล ทรัสต์แห่งนี้ เขาเป็นคนสร้างมันขึ้นมากับมือ

เพื่อให้แน่ใจว่าจะสามารถควบคุมอำนาจได้อย่างเบ็ดเสร็จ รายชื่อผู้ถือหุ้นทั้งหมดล้วนผ่านการคัดเลือกจากเขามาอย่างดี ทุกคนล้วนเป็นคนสนิทที่ไว้ใจได้

และหุ้นส่วนนี้ ตามกฎแล้วไม่สามารถขายได้ และเมื่อลาออกก็ต้องคืนกลับมา

มันคือหุ้นของ “กองกำลังพิทักษ์บัลลังก์” ที่คอยปกป้องเขาโดยแท้!

“เรียน…เรียนท่านประธานครับ” เลขาฯ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

“ปัญหามันก็อยู่ตรงนี้แหละครับ คาดว่านายน้อยรองคงจะเริ่มวางแผนลับหลังมานานแล้ว แอบเลื่อยขาเก้าอี้ของท่านอย่างเงียบ ๆ ซื้อใจคนไปได้โดยที่ไม่มีใครรู้เลยครับ!”

“มันจะมากไปแล้ว! มันจะมากไปแล้ว! ไอ้พวกเนรคุณ!”

“ไอ้เด็กเวรเสิ่นเจ๋อข่ายนั่น เมื่อก่อนดูเงียบ ๆ ติ๋ม ๆ ไม่เห็นจะมีแววทะเยอทะยานเลยสักนิด”

“ที่แท้ก็แอบซุ่มเตรียมการเล่นงานฉันลับหลังอยู่นี่เองเหรอ?”

เสิ่นเฉิงเจียกุมขมับที่ปวดตุบ ๆ สมองของเขาแทบจะระเบิด

ไม่ได้! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโกรธ!

สิ่งที่ต้องทำเร่งด่วนที่สุดคือการดับไฟ รีบกระทืบประกายไฟที่กำลังจะลุกลามนี้ให้มอดลง

เสิ่นเฉิงเจียสูดหายใจเข้าลึก แววตาพลันเฉียบคมขึ้น ก่อนพูดว่า “เสี่ยวหยาง เรื่องนี้ยังพอมีทางแก้ใช่ไหม? ถ้าฉันลงมือเอง จะพลิกสถานการณ์กลับมาได้หรือเปล่า?”

“ถ้าท่านประธานยอมลงมือด้วยตัวเอง ต้องพลิกสถานการณ์กลับมาได้แน่นอนครับ!” เลขาหยางรีบให้กำลังใจเจ้านายของตัวเอง

“แค่ท่านส่งสัญญาณ พวกผู้ถือหุ้นที่เหมือนไม้หลักปักเลนต้องรีบกลับมาเข้าข้างท่านแน่!”

“แต่ว่า…ถ้าจะให้กลับมาทั้งหมดเลย เกรงว่า…คงจะยากหน่อยครับ”

“หมายความว่ายังไง?” เสิ่นเฉิงเจียขมวดคิ้ว

“ท่านลองคิดดูสิครับ ท่านประธาน คุณเสิ่นเจ๋อข่ายกล้าที่จะลงมืออย่างกะทันหันขนาดนี้ เปิดประชุมคณะกรรมการแล้ว ‘เชิญ’ ท่านออกไปซึ่ง ๆ หน้า นี่มันคือการประกาศสงครามกับท่านชัด ๆ!”

เลขาหยางวิเคราะห์

“เขาจะไม่มีแผนสำรองเลยเหรอครับ? ต้องคำนวณไว้แล้วแน่ ๆ ว่าท่านจะต้องลงมือโต้กลับด้วยตัวเอง ถึงตอนนั้นถึงแม้หุ้นจะกระจายตัว เขาก็น่าจะเตรียมทุนรอนไว้มากพอที่จะสู้กับท่านได้!”

“หมายความว่า ในมือของเจ้าเด็กนั่นมีหุ้นมากพอที่จะงัดข้อกับฉันได้แล้วงั้นเหรอ?”

น้ำเสียงของเสิ่นเฉิงเจียเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในฤดูหนาว ในแววตามีไอสังหารแผ่ออกมา

“แปดเก้าส่วนคงไม่พลาดครับ! ไม่อย่างนั้นเขาจะกล้าเล่นใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง?”

“แปดเก้าส่วนคงไม่พลาดครับ! ไม่อย่างนั้นเขาจะกล้าเล่นใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร? เรื่องนี้คงต้องรอให้ฝุ่นจางและตรวจสอบสถานะการถือหุ้นของทุกฝ่ายให้ชัดเจนก่อน จึงจะมองออกว่าเขายังซ่อนไพ่อะไรไว้อีกบ้างครับ”

เดิมทีเสิ่นเฉิงเจียได้ส่งมอบอำนาจบริหารส่วนใหญ่ของกลุ่มบริษัทให้ลูกชายคนโตไปแล้ว ตัวเองถอยไปอยู่เบื้องหลัง คอยให้คำแนะนำอยู่เงียบ ๆ

กะว่าเดี๋ยวจะเลือกฤกษ์งามยามดีส่งมอบตำแหน่งอย่างเป็นทางการ แล้วก็จะใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุข

ใครจะไปคิดว่า จวนจะถึงเส้นชัยอยู่แล้ว สวนหลังบ้านของตัวเองกลับเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ขึ้นมาเสียก่อน!

พูดให้ถึงที่สุดแล้ว ที่เหล่า “คนสนิทผู้ภักดี” พวกนี้แปรพักตร์ ก็คงเป็นเพราะว่าเขาถอยไปอยู่เบื้องหลังนานเกินไป บารมีลดน้อยถอยลงไปมาก ซึ่งก็เป็นสาเหตุสำคัญ

“โทรหาพวกมันทีละคน! ไม่! ฉันจะโทรเอง!”

ในแววตาของเสิ่นเฉิงเจียปรากฏความเหี้ยมเกรียมขึ้นมาวูบหนึ่ง

“ท่านประธานครับ แต่ร่างกายของท่าน…” เลขาหยางค่อนข้างเป็นห่วง

“ให้ตายเถอะ ฉันยังไม่ตาย! ไอ้เด็กเวรนั่นคิดว่าฉันหมดสภาพแล้วรึไง ถึงได้คิดจะเหยียบไหล่ฉันไต่เต้าขึ้นไป?”

“ไม่มีทาง! ฉันจะบอกอะไรให้นะ ต่อให้ฉันจะต้องลงโลง ก่อนตายฉันก็จะหักขาไอ้เด็กเวรนั่นก่อน!”

ในชั่วพริบตา ดวงตาที่เคยขุ่นมัวเพราะความเจ็บป่วยของเสิ่นเฉิงเจีย กลับมาส่องประกายเฉียบคมเหมือนในวัยหนุ่มที่เคยยิ่งใหญ่อีกครั้ง!

ราวกับได้ย้อนกลับไปในช่วงเวลาแห่งการสู้รบอันรุ่งโรจน์

ถึงแม้ร่างกายจะร่วงโรย แต่จิตใจที่แข็งแกร่งและไม่ยอมแพ้ยังคงลุกโชนดั่งเปลวเพลิง!

เพียงแต่ว่า ครั้งนี้คู่ต่อสู้ของเขา คือลูกชายสายเลือดเดียวกันของตัวเอง นี่จึงทำให้บรรยากาศโดยรวมดูน่าเศร้าสลดเป็นพิเศษ…

ความทรงจำของอินเทอร์เน็ตนั้นช่างสั้นนัก

เรื่องอื้อฉาว “คดีโกงค่าไอเสีย” ตอนนั้นโด่งดังไปทั่วโลก ในประเทศก็เป็นประเด็นร้อนแรง

มีแต่เสียงวิพากษ์วิจารณ์ด่าทอ อยากจะขุดคุ้ยบริษัทรถยนต์ที่เกี่ยวข้องให้ถึงรากถึงโคน

แต่ตอนนี้ ลองไปดูข่าวอีกทีสิ จะมีเงาของ “คดีโกงค่าไอเสีย” เหลืออยู่สักแค่ไหน?

สะอาดเอี่ยมราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

มหาชนคนชอบเผือกทั่วโลก รวมถึงนักลงทุนในประเทศ ต่างก็ถูกดึงความสนใจไปที่เรื่องฉาวเรื่องใหม่ที่ใหญ่กว่าไปแล้ว

เปิดทีวี พลิกหนังสือพิมพ์ เลื่อนดูโทรศัพท์—มีแต่ข่าวของฉางชิงกรุ๊ปเต็มไปหมด!

พาดหัวข่าวที่ร้อนแรงและดึงดูดสายตาที่สุดในตอนนี้คืออะไร?

[ท่านประธานใหญ่เสิ่นเฉิงเจียแห่งฉางชิงกรุ๊ปหวนคืนบัลลังก์! สงครามชิงสิทธิ์สืบทอดตำแหน่งเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ!]

ตั้งแต่โบราณกาลมา ความบันเทิงที่ประชาชนชื่นชอบที่สุดคืออะไร?

ก็ต้องเป็นการมุงดูดราม่าสาดโคลนใส่กันน่ะสิ!

ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือการแย่งชิงตำแหน่งสูงสุดของตระกูลมหาเศรษฐีแสนล้านอย่างฉางชิงกรุ๊ป!

แถมยังเป็นเรื่องที่ลูกชายแท้ ๆ หักหลังพ่อและพี่ชายตัวเอง กลายเป็นละครชีวิตจริงเรื่อง “สงครามตระกูล ตอน น้องชายร้ายลึกแค้นฝังหุ่น”!

ณ ฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์ ภายในห้องประชุมของแผนกการลงทุนเชิงกลยุทธ์พิเศษ สมาชิกทุกคนกำลังสนทนาเรื่องฉางชิงกรุ๊ปกันอย่างออกรส

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ในเมื่อเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับพวกเขาโดยตรง

“ว่าแต่…ท่านผู้อำนวยการซูครับ ท่านคิดว่าสองฝ่ายของฉางชิงจะยอมจ่ายเท่าไรเพื่อซื้อหุ้นในมือเราครับ?”

ใช่แล้ว! ที่เหล่าหัวกะทิทางการเงินในชุดสูทพวกนี้มานั่งถกเถียงเรื่องซุบซิบของฉางชิงกรุ๊ปกันอย่างตื่นเต้นในห้องประชุม ประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงนี้!

ก็คือหุ้นมูลค่าสองพันล้านที่บริษัทจิ่นคุน โฮลดิ้งส์ที่โชคร้ายนั่นขายทิ้งให้พวกเขายังไงล่ะ!

ถ้าเป็นเวลาปกติ เจ้านี่ก็เป็นแค่เผือกร้อน ๆ กองหนึ่ง ถือไว้ก็รกเปล่า ๆ เป็นการเอาเงินไปจมทิ้ง อยากจะเปลี่ยนเป็นเงินสดก็ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีก

แต่ตอนนี้ สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว มันได้พลิกโฉมกลายเป็นหุ้นส่วนน้อยที่เชื่อมโยงกับบริษัทแม่ ฉางชิง โกลบอล ทรัสต์ ในละครสงครามชิงบัลลังก์ของฉางชิงกรุ๊ปครั้งนี้!

ไม่แน่ว่า มันอาจจะเป็นไพ่ตายตัดสินแพ้ชนะในละคร “เจ้าชายล้างแค้น” ครั้งนี้เลยก็เป็นได้!