บทที่ 94: ของดีที่ใครๆ ก็อยากได้!

ตระกูลเสิ่นจะยอมจ่ายเท่าไหร่เพื่อซื้อหุ้นนะ?

“อืม…โดยทั่วไปแล้ว เวลาเกิดสงครามแย่งชิงหุ้นกันแบบนี้ การเสนอซื้อในราคาสูงกว่าตลาดสักยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ถือเป็นเรื่องปกติครับ”

ซูฮ่าวลูบคาง แล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน “ในอดีต เพื่อแย่งชิงอำนาจควบคุม เคยมีกรณีที่เสนอราคาสูงกว่าตลาดถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์มาแล้ว”

“ให้ตายสิ! 50% ของสองพันล้าน งั้นก็หมายความว่า…นั่งเฉย ๆ ก็ทำกำไรเหนาะ ๆ ได้เป็นพันล้านเลยน่ะสิ?”

“สุดยอดไปเลยครับท่านผู้อำนวยการซู! ท่านมองการณ์ไกลและวางแผนได้แยบยลจริง ๆ!”

“ท่านต้องคาดการณ์ล่วงหน้าแล้วแน่ ๆ ว่าเสิ่นเจ๋อข่ายจะก่อเรื่องเช่นนี้ จึงซื้อหุ้นสำคัญส่วนนี้เก็บไว้ก่อนใช่ไหมครับ?”

เหล่าพนักงานจอมประจบรีบเข้ามาสอพลอทันที

คนพวกนี้จะไปรู้อะไร ว่าสัญชาตญาณที่อธิบายไม่ถูกของซูฮ่าวตอนที่อยู่ใต้ตึกฉางชิงในวันนั้น มันก็เหมือนกับการล้มโดมิโนตัวแรก

เกิดเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ จนทำให้พวกเขาจับพลัดจับผลูเข้ามาพัวพันกับสงครามแค้นของตระกูลมหาเศรษฐีแห่งฮ่องกงนี้โดยไม่รู้ตัว

แน่นอนว่า ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ ตอนนี้พวกเขาได้รับบทบาทเป็น “พลังชี้ขาด” ที่กุมคะแนนเสียงสำคัญไว้ในมือ และรอเวลาที่จะขายในราคาสูงสุด

“แต่ว่า…ท่านผู้อำนวยการซูครับ จนถึงตอนนี้ฝั่งตระกูลเสิ่นยังไม่มีความเคลื่อนไหวเลย ไม่แปลกไปหน่อยหรือครับ?”

มีคนตั้งข้อสงสัยขึ้นมา

“ไม่ต้องรีบ” ซูฮ่าวโบกมืออย่างใจเย็น

“โครงสร้างผู้ถือหุ้นของฉางชิงกรุ๊ปมันยุ่งเหยิงเหมือนใยแมงมุม”

“ภายในของพวกเขาก็น่าจะต้องตรวจสอบไพ่ในมือของตัวเองและของอีกฝ่ายให้ชัดเจนก่อน แล้วถึงจะเริ่มออกตามหาไพ่เพิ่ม”

“ตอนนี้ ก็น่าจะยังอยู่ในขั้นตอนที่กำลังหัวหมุนกับการตรวจสอบข้อมูลอยู่”

“ถ้าเกิดว่า…ผมหมายถึงถ้าเกิดว่านะครับท่านผู้อำนวยการซู” มีคนถามอย่างระมัดระวัง

“ถ้าเกิดสองฝั่งนั้นเขาตกลงกันเองได้ โดยไม่ต้องใช้หุ้นส่วนของเราล่ะครับ?”

“อืมม…ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลยซะทีเดียว” ซูฮ่าวจิบชา แววตาเปล่งประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง

“ถ้าพวกเขาสามารถตัดสินแพ้ชนะได้โดยไม่ต้องพึ่งพาหุ้นส่วนของเรา งั้นก็คงไม่เกี่ยวกับเราแล้วล่ะครับ”

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ พวกเขาก็จะกลายเป็นพวกที่ลงทุนลงแรงไปเสียเปล่า ดีใจเก้อไปเปล่า ๆ

ถึงตอนนั้นถ้าอยากจะขายหุ้นส่วนนี้ออกไปอีกเหรอ? เกรงว่าจะไม่มีใครยอมเป็นหมูให้เชือดแล้วล่ะ

“รอไปก่อนเถอะครับ ผมเชื่อว่าพวกเขายังต้องการหุ้นส่วนนี้อย่างมากแน่นอน” ซูฮ่าวกล่าวอย่างมั่นใจ

“เราก็แค่สวมบทเป็นเจียงไท่กง นั่งตกปลาอย่างใจเย็น รอให้ปลามาติดเบ็ดเอง”

ยิ่งไปกว่านั้น สัญชาตญาณของซูฮ่าวก็กำลังบอกเขาอย่างรุนแรงว่า หุ้นส่วนนี้ คือของดีที่ใคร ๆ ก็อยากได้!

ณ ห้องทำงานของประธานบริษัทฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์

“ซูฮ่าว นี่มันเรื่องอะไรกันแน่วะ?”

“ทำไมจู่ ๆ ถึงได้มี ‘แขกผู้มีเกียรติ’ ที่มีหน้ามีตาโผล่มาเป็นพรวน แย่งกันจะนัดเจอฉันให้ได้?”

“หน้าแก่ ๆ ของฉันนี่ มันมีค่าขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

หวงเฟิงเหวิน ประธานบริษัทฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์ มองตารางนัดหมายที่แน่นเอี๊ยดที่เลขาฯ ยื่นให้จนคางแทบจะตกถึงพื้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งจดหมายเชิญที่ลงชื่อว่า “ฉางชิงกรุ๊ป ฮ่องกง” ยิ่งทำให้เขาถึงกับเปลือกตากระตุก!

ซูฮ่าวเผยรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก:

“พี่หวงครับ ช่วงนี้พี่ได้ดูข่าวเศรษฐกิจบ้างหรือเปล่า? คุณเสิ่นเจ๋อข่าย ลูกชายคนรองของฉางชิงกรุ๊ป กำลังสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้สงครามสายเลือดในตระกูล ตอนนี้ทั้งฉางชิงกรุ๊ปแทบจะปั่นป่วนไปหมดแล้วครับ”

“เออ เรื่องนี้ฉันก็เผือกมาหลายวันแล้ว แล้วมันยังไงล่ะ?” หวงเฟิงเหวินพยักหน้า

“บริษัทถือหุ้นหลักของฉางชิงกรุ๊ป ‘ฉางชิง โกลบอล ทรัสต์’ เป็นบริษัทนอกตลาดหลักทรัพย์ คนนอกไม่มีทางแทรกแซงได้เลย”

“จากข้อมูลที่เราได้มา ตอนนี้ฝั่งที่สนับสนุนท่านประธานใหญ่เสิ่นเฉิงเจีย กับฝั่งที่สนับสนุนลูกชายคนรองเสิ่นเจ๋อข่าย มีสัดส่วนการถือหุ้นที่ใกล้เคียงกันมาก สู้กันอย่างดุเดือดสูสี! ไม่มีใครเอาชนะใครได้เลยครับ”

หวงเฟิงเหวินเม้มปาก: “เฮ้อ ท่านผู้เฒ่าเสิ่นเฉิงเจียสร้างชื่อเสียงมาทั้งชีวิต สุดท้ายกลับต้องมาโดนลูกชายแท้ ๆ ของตัวเองบีบคั้นถึงขนาดนี้ ก็ถือว่าน่าเสียดายจริง ๆ”

“ใช่ครับ แต่ว่าวิธีการซื้อใจคนของเจ้าเด็กเสิ่นเจ๋อข่ายนั่นก็สูงส่งจริง ๆ”

“แต่เหตุผลที่สำคัญกว่านั้น เกรงว่าคงจะเป็นเพราะทุกคนไม่ค่อยมั่นใจในความสามารถในการบริหารของพี่ชายเขา คุณเสิ่นเจ๋อจวี้”

“ไอ้ที่เรียกว่า ‘หุ้นภักดี’ ของท่านประธานใหญ่น่ะ ความสัมพันธ์มันก็มีมานานหลายสิบปีแล้ว ใจคนย่อมเปลี่ยนแปลงได้”

“ยิ่งไปกว่านั้น กำไรส่วนหนึ่งของฉางชิงกรุ๊ปจะต้องถูกส่งไปปันผลที่โกลบอล ทรัสต์ด้วย”

“ทุกคนต่างก็เป็นคนธรรมดา ผลประโยชน์ย่อมมาก่อนอยู่แล้ว”

“ใครบ้างล่ะ ที่จะไม่อยากได้ส่วนแบ่งมากขึ้น ได้เงินปันผลสูงขึ้น?”

ซูฮ่าววิเคราะห์สถานการณ์ทั้งหมดได้อย่างเฉียบคมและตรงประเด็น

“อืม แล้วยังไงต่อ?”

หวงเฟิงเหวินฟังอย่างเพลิดเพลิน รู้สึกเหมือนกำลังฟังเรื่องราวสงครามชิงบัลลังก์ในบริษัทใหญ่

“ฉางชิง โกลบอล ทรัสต์น่ะครับ สมัยก่อนมีการแบ่งหุ้นส่วนหนึ่งให้คนสนิทผู้ภักดีของท่านประธานใหญ่”

“แล้วคนสนิทไม่กี่คนนี้ ก็ดันไปพัวพันกับบริษัทอื่น ๆ ที่วุ่นวายอยู่หลายแห่ง”

“หนึ่งในนั้นมีบริษัทชื่อจิ่นคุน โฮลดิ้งส์ ซึ่งเป็นบริษัทลงทุนที่ดำเนินงานหลักในฮ่องกง”

“ท่านประธานหวงครับ ท่านลองเดาดูสิครับว่าบริษัทนี้เมื่อก่อนเน้นลงทุนในด้านไหน?”

ซูฮ่าวจงใจทิ้งปริศนาไว้

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันไม่ใช่หมอดูนะ” หวงเฟิงเหวินเหลือบตามองบน

“ตลาดยานยนต์ยุโรปครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…‘จ้งต้า’ ครับ”

“ให้ตายสิ!” หวงเฟิงเหวินเบิกตากว้างทันที

“งั้นก็หมายความว่า ในเรื่องอื้อฉาว ‘คดีโกงค่าไอเสีย’ ก่อนหน้านี้ พวกมันก็ขาดทุนยับเลยน่ะสิ?”

“ไม่ใช่แค่ขาดทุนหรอกครับ” ซูฮ่าวหัวเราะเบา ๆ

“พวกเขาไม่เพียงแต่จะถือสถานะซื้อในหุ้นจ้งต้าอย่างหนัก แต่ยังพลิกกลับไปขายชอร์ตหุ้นของบริษัทรถยนต์คู่แข่งอีกหลายแห่ง”

“ผลก็คือพอเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นมา พวกเขาก็โดนโจมตีทั้งสองทาง ขาดทุนจนเกือบจะล้างพอร์ต! สภาพคล่องทางการเงินก็ขาดสะบั้นทันที!”

“สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะต้องรีบตัดขายสินทรัพย์ต่าง ๆ ในมือเพื่อเอาตัวรอด และหนึ่งในนั้นก็คือ…หุ้นของบริษัทถือหุ้นเพื่ออุตสาหกรรมแห่งหนึ่งที่พวกเขาถืออยู่ครับ”

“บริษัทถือหุ้นเพื่ออุตสาหกรรม…นายหมายถึง…” แววตาของหวงเฟิงเหวินพลันคมกริบขึ้นมา

“บริษัทถือหุ้นเพื่ออุตสาหกรรมแห่งนี้ ในโครงสร้างผู้ถือหุ้นของจิ่นคุน โฮลดิ้งส์ ถือเป็นสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง”

“ถ้าหากคำนวณเป็นสัดส่วนหุ้นในภาพรวมของฉางชิง โกลบอล ทรัสต์แล้วล่ะก็ จะอยู่ที่…ไม่มากไม่น้อย พอดีเป๊ะ 5% ครับ!”

หุ้นเพียงแค่ 5%

ถ้าเป็นเวลาปกติ อาจจะเป็นแค่ส่วนเกินที่ไม่มีนัยสำคัญ ไม่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมอะไรได้

แต่ตอนนี้มันคือช่วงเวลาไหน?

คือช่วงเวลาที่ในฉางชิงกรุ๊ปพ่อลูกหมางใจ พี่น้องกลายเป็นศัตรู สองฝ่ายสู้กันจนตาแดงก่ำ!

ในช่วงเวลาแบบนี้ 5% มันก็เหมือนกับฟางเส้นสุดท้ายที่สามารถทำให้หลังอูฐหักได้ เป็นไพ่ตายสำคัญที่สามารถพลิกเกมได้!

มันมีพลังชี้ขาดที่น่าสะพรึงกลัว!

“และที่สำคัญนะครับพี่หวง เมื่อครู่ผมเพิ่งบอกไปไม่ใช่หรือครับ?”

“ว่าตอนนี้สัดส่วนการถือหุ้นของท่านประธานใหญ่เสิ่นกับลูกชายคนรองเสิ่นเจ๋อข่าย สองฝ่ายนั้นใกล้เคียงกันมาก เหมือนกับกำลังชักเย่อกันอยู่”

รอยยิ้มของซูฮ่าวดูน่าสนใจยิ่งขึ้น

“ถะ…ถ้าอย่างนั้น หุ้น 5% นี้ ก็จะกลายเป็น…คะแนนเสียงชี้ขาดเลยน่ะสิ?”

หวงเฟิงเหวินนึกขึ้นได้ทันที ลมหายใจของเขาเริ่มถี่ขึ้น

“ใช่แล้วครับท่านประธานหวง ยังไม่หมดแค่นั้นนะครับ!” ซูฮ่าวดีดนิ้ว รอยยิ้มสดใส

“และหุ้น 5% ที่สำคัญอย่างยิ่งนี้ ตอนนี้อยู่ในมือของฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์แล้วครับ!”

“…ว่าไงนะ?!”

หวงเฟิงเหวินเหมือนกับถูกฟ้าผ่า ยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่กับที่ ตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า!