บทที่ 95: หมูในอวย

หวงเฟิงเหวินกะพริบตาถี่ ๆ รู้สึกว่าสมองของตัวเองประมวลผลไม่ทัน

หุ้น 5% นั่น…มันมาอยู่ในมือบริษัทเราได้ยังไงกัน?

ทันใดนั้น ราวกับมีสายฟ้าฟาดผ่านเข้ามาในสมองของเขา!

“เดี๋ยวนะ! ซูฮ่าว!”

“แกเคยบอกฉันคราวก่อนว่า ใช้เงินไปสองพันล้านกับการซื้อขายนอกตลาด…”

“ให้ตายสิ! จะ…จะไม่ใช่ว่า…ซื้อเจ้านี่มาหรอกนะ?!”

น้ำเสียงของหวงเฟิงเหวินถึงกับสั่นเทา

โดยทั่วไปแล้ว การลงทุนก้อนใหญ่ระดับหลายร้อยล้านของบริษัท:

การลงทุนก้อนใหญ่ระดับหลายร้อยล้านของบริษัทต้องผ่านการอนุมัติหลายขั้นตอน ทั้งฝ่ายบริหารความเสี่ยง ฝ่ายกฎหมาย และฝ่ายการเงิน ต้องประชุมพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อให้แน่ใจว่าการตัดสินใจถูกต้องและควบคุมความเสี่ยงได้

สุดท้ายถึงจะมาถึงเขาผู้เป็นประธานเพื่อลงนามอนุมัติ

แต่ว่า แผนกการลงทุนเชิงกลยุทธ์พิเศษที่ซูฮ่าวเป็นผู้นำนั้น มันเป็นเหมือนช่องโหว่ของระบบ ไม่มีขั้นตอนยุ่งยากซับซ้อนพวกนี้เลย

ตราบใดที่ซูฮ่าวมองเห็นโอกาส อยากจะลงทุนอย่างไรก็ทำได้ อยากจะลงทุนเท่าไหร่ก็ได้ เป็นการให้ “สิทธิพิเศษในการจัดการก่อนแล้วค่อยรายงานทีหลัง” อย่างแท้จริง!

อำนาจขนาดนี้ มองไปทั่วทั้งวงการการเงินในประเทศ เกรงว่าคงจะมีแค่ที่นี่ที่เดียว!

ดังนั้น หวงเฟิงเหวินจึงมักจะรับฟังแค่รายงานการลงทุนของซูฮ่าวแบบคร่าว ๆ ไม่เคยซักไซ้รายละเอียด

เพราะเขากลัว!

กลัวว่ายิ่งรู้เยอะ ในใจก็จะยิ่งไม่สงบ ยิ่งจะถูกตัวเลขมหาศาลและความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นทำให้ใจสั่น

หรือกลัวว่าตัวเองจะอดไม่ได้ที่จะไปสั่งการมั่วซั่ว แล้วกลับไปทำลายการดำเนินงานระดับอัจฉริยะของเทพเจ้าซูฮ่าวเข้า

แต่เขาไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่า เจ้าเด็กซูฮ่าวนี่ จะไปคว้าเอา “ไพ่ตัดสินชะตา” ที่จะกำหนดว่าใครจะเป็นผู้สืบทอดคนต่อไปของฉางชิงกรุ๊ปมาไว้ในมือโดยที่ไม่มีใครรู้ตัวได้!

หวงเฟิงเหวินรู้สึกคอแห้งผาก คว้าแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาดื่มรวดเดียวอึกใหญ่ หัวใจเต้น “ตึกตัก ๆ” ราวกับกลองรบ

หรือว่า…หรือว่าทั้งหมดนี้ คือแผนซ้อนแผนอันน่าทึ่งที่เจ้าเด็กซูฮ่าววางไว้ทั้งหมด?!

เริ่มจากการคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำว่า “เรื่องอื้อฉาวโกงค่าไอเสีย” จะถล่มจ้งต้าอย่างหนัก แล้วใช้กองทุนขายชอร์ตเร่งให้ราคาหุ้นพังทลายลง

จากนั้นก็บีบให้จิ่นคุน โฮลดิ้งส์หมดหนทาง จนต้องยอมตัดใจขายหุ้นสำคัญส่วนนี้ออกมา

และสุดท้าย ในคืนก่อนที่ละครสงครามตระกูล “เหตุการณ์นองเลือด” ของฉางชิงกรุ๊ปจะปะทุขึ้น เขาก็เข้าช้อนซื้อหุ้นส่วนนี้มาอย่างแม่นยำ เก็บมันมาไว้ในมืออย่างเงียบเชียบ!

รอคอยจังหวะเวลาอย่างสงบนิ่ง และในที่สุดก็กลายเป็น “พลังชี้ขาด” ที่ไม่มีใครสามารถมองข้ามได้ในสงครามตระกูลครั้งนี้!

“ฟู่—” หวงเฟิงเหวินถอนหายใจยาวเหยียด ตบหน้าอกตัวเอง แล้วพูดด้วยอาการใจหายไม่หยุด:

“ตอนนี้แกคงเข้าใจแล้วสินะ ว่าทำไมตอนนั้นฉันถึงตัดสินใจว่า แกจะลงทุนอะไรฉันจะไม่ถามมาก!”

“ให้ตายเถอะ…นี่มันเร้าใจเกินไปแล้ว หัวใจแก่ ๆ ของฉันรับเรื่องแบบนี้ไม่ไหวหรอก!”

ไม่น่าแปลกใจเลย!

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมช่วงนี้ถึงได้มีแต่คนใหญ่คนโตและผู้มีอิทธิพลพยายามหัวชนฝาเพื่อจะขอนัดพบเขา

ไม่ใช่แค่สองฝั่งของฉางชิงกรุ๊ปที่รีบร้อนติดต่อเข้ามา แต่แม้แต่สถาบันการเงินอื่น ๆ ทั้งในและต่างประเทศที่ได้กลิ่น ก็พยายามอย่างสุดชีวิตที่จะติดต่อกับเขาให้ได้

ที่แท้ก็พุ่งเป้ามาที่ของล้ำค่าชิ้นนี้กันทั้งนั้น!

“ซูฮ่าว หุ้น 5% นี่ มันชี้ขาดได้จริง ๆ เหรอ?” หวงเฟิงเหวินยังคงถามเพื่อความแน่ใจ

“จนถึงตอนนี้ ใช่ครับ” ซูฮ่าวพยักหน้า

“แน่นอนว่า ถ้าเราโก่งราคาจนสูงลิบลิ่วเกินไป”

“สองฝั่งนั้นก็คงจะเลือกที่จะยอมแพ้กับหุ้นส่วนของเรา แล้วไปหาทางอื่นแทน”

“เพราะถ้าต้องทุ่มจนหมดตัวเพื่อจะกินเนื้อ 5% ของเรา แบบนั้นก็กลายเป็นคนโง่ไปน่ะสิครับ?”

หวงเฟิงเหวินรู้ดีว่าในตลาดการเงิน ในสงครามแย่งชิงหุ้น ราคาส่วนเพิ่มจากราคาประเมินสูงสุดที่เคยมีการขายออกไปเมื่อคำนวณจากราคาตลาดเปิด ก็อยู่ที่ 50%

“แล้ว…นายจะทำยังไง?” แววตาของหวงเฟิงเหวินเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ทำยังไงเหรอครับ?” ซูฮ่าวหัวเราะ

“พี่หวงครับ หุ้นนี้ผมเป็นคนซื้อ อำนาจในการซื้อขายก็ต้องอยู่ในมือผม ถูกต้องไหมครับ?”

“คำเชิญนัดพบที่วุ่นวายพวกนั้น พี่ช่วยปฏิเสธไปให้หมดเลยครับ”

“ปล่อยให้สถานการณ์มันดำเนินไปก่อน รอให้พวกเขาแข่งกันขึ้นราคาเอง”

เกมไพ่ครั้งนี้ มันน่าตกตะลึงเกินไป ใหญ่เกินกว่าที่หวงเฟิงเหวินจะกล้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้ง่าย ๆ

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาอยากรู้ก็คือ—

‘เจ้าเด็กนี่…ตกลงมันคิดจะขายหุ้น 5% นี้ในราคาที่บ้าคลั่งขนาดไหนกันนะ?’

ละครการแย่งชิงอำนาจของฉางชิงกรุ๊ปกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด เนื้อเรื่องเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ทำเอาเหล่าคนชอบเผือกดูอย่างเพลิดเพลิน

แต่ที่น่าแปลกคือ ในฐานะที่ฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์เป็นผู้ถือหุ้น “บุคคลที่สาม” คนสำคัญ กลับยังไม่ได้รับการเสนอราคาอย่างเป็นทางการจากฝ่ายใดเลย

ซูฮ่าวถึงกับเคยสงสัยอยู่แวบหนึ่งว่า หรือว่าเขาจะตัดสินใจพลาดไป หุ้น 5% นี้ อีกฝ่ายอาจจะไม่ได้สนใจเลย?

ทว่า ความจริงก็ได้พิสูจน์แล้วว่า เขาคิดมากไปเอง

สองฝั่งของฉางชิงกรุ๊ปก็ไม่ใช่ผู้วิเศษ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโครงสร้างผู้ถือหุ้นที่ยุ่งเหยิงเป็นรังมดของตัวเอง ก็คงจะต้องใช้เวลาตรวจสอบอยู่หลายวันเหมือนกัน ถึงจะได้ค้นพบว่า:

—ให้ตายสิ ยังมีหุ้นอีก 5% อยู่ในตลาด และอยู่ในมือของบริษัทลงทุนในกิจการนอกตลาดจากจีนแผ่นดินใหญ่!

และหุ้น 5% ในมือของพวกเขานี่แหละ ที่ดันเป็นกุญแจสำคัญในการตัดสินแพ้ชนะในสงครามครั้งนี้!

“แต่ว่า…การ ‘โก่งราคา’ นี่ ถ้ากะจังหวะไม่ดี ก็อาจจะเล่นจนตัวเองเจ็บตัวได้เหมือนกัน…”

ซูฮ่าวลูบคาง คำนวณในใจ

การตั้งราคาสูงลิ่ว แล้วรอให้อีกฝ่ายมาต่อรอง มันเป็นศิลปะของการเจรจา

แต่ถ้าตั้งราคาสูงเกินไป จนบีบให้อีกฝ่ายจนตรอก พวกเขาก็อาจจะเลือกที่จะสู้กันจนพังไปข้างหนึ่ง หรือไม่ก็ร่วมมือกันเตะคุณที่เป็นนักฉวยโอกาสออกจากเกมไปเลย ดีกว่าที่จะยอมให้บุคคลที่สามอย่างคุณมาเป็นตาอยู่คว้าพุงปลาไปกินฟรี ๆ

ในประวัติศาสตร์ กรณีที่เพราะความโลภมากเกินไปจนสุดท้ายถูกอีกฝ่ายร่วมมือกัน “เก็บ” จนเจ๊งไม่เป็นท่า ก็มีอยู่ไม่น้อย

ดังนั้น การหา “จุดลงตัว” ที่ทั้งสองฝ่ายยอมรับได้ และทำให้ตัวเองได้ผลประโยชน์สูงสุด คือสิ่งที่ซูฮ่าวต้องทำในตอนนี้

ถึงแม้ว่าจะช้อนซื้อหุ้นสำคัญนี้มาได้อย่างแม่นยำ แต่ก็ต้องสามารถขายออกไปในราคาสูงได้ด้วย เปลี่ยนกำไรในกระดาษให้กลายเป็นเงินสดในกระเป๋า นั่นถึงจะเรียกว่าประสบความสำเร็จอย่างแท้จริง!

“…ส่วนเพิ่มจากราคาประเมิน 30%?”

ซูฮ่าวหยิบปากกาขึ้นมา เขียนตัวเลขลงบนกระดาษขาวอย่างลองเชิง

ไม่มีความรู้สึก

เสียง “ติ๊ง” ที่คุ้นเคย ซึ่งเป็นสัญญาณจากสัญชาตญาณที่ทำให้เขารู้สึกดี ไม่ได้ดังขึ้นในหัวของเขา

“40%?”

ก็ยังคงเงียบสงบ

ให้ตายสิ หรือว่าเขาจะตั้งราคาต่ำเกินไป?

ซูฮ่าวเลยตัดสินใจเล่นใหญ่ เริ่มเขียนตัวเลขที่สูงขึ้นบนกระดาษอย่างไม่เกรงใจ

50%… 70%… 90%…

“ให้ตายสิ นี่ยังไม่มีปฏิกิริยาอีกเหรอ?”

หรือว่าพวกคนใหญ่คนโตนี่จะชอบอะไรที่มันเร้าใจ?

“เอาวะ! วันนี้ตูจะเล่นให้มันใหญ่ไปเลย!”

ยังไงตอนนี้ก็มีแค่เขาคนเดียวที่กำลัง “เสนอราคาในใจ” เขียนเล่น ๆ บนกระดาษ อยากจะเขียนเท่าไหร่ก็ได้ ไม่ได้ผิดกฎหมายซะหน่อย!

ดังนั้น เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ปลายปากกาในมือก็เริ่มเต้นระบำบนกระดาษขาวอีกครั้ง ตัวเลขบนกระดาษพุ่งทะยานราวกับจรวด

100! 150! 200!

“…!”

ทันใดนั้น!

ในวินาทีที่ตัวเลขหนึ่งไหลออกมาจากปลายปากกาของเขา และปรากฏอย่างชัดเจนบนกระดาษขาว มือที่จับปากกาของเขาก็พลันหยุดชะงัก!

จากนั้น ความรู้สึกสั่นสะเทือนที่ซาบซ่านอย่างบอกไม่ถูก ก็แล่นปราดขึ้นมาจากกระดูกสันหลังราวกับกระแสไฟฟ้า ไหลเวียนไปทั่วร่าง!

ในส่วนลึกของจิตใจ ราวกับได้ยินเสียงฟันเฟืองแห่งโชคชะตาขบเข้ากันดัง “คลิก”!

ราคานี้แหละ!

นี่คือราคาที่ฟ้าลิขิตไว้สำหรับหุ้น 5% นี้!

ซูฮ่าวจ้องมองตัวเลขบนกระดาษอย่างไม่อยากจะเชื่อ ตัวเขาเองยังตกใจจนต้องสูดลมหายใจอย่างหนาวเยือก

“400%?!”

หุ้นแค่ 5% แต่จะเรียกราคาส่วนเพิ่มจากราคาประเมินถึง 4 เท่า รวมเป็นเงินหนึ่งหมื่นล้านเนี่ยนะ?!

นี่เห็นว่าตระกูลเสิ่นเป็นหมูในอวยหรือยังไง?!