บทที่ 101: เสือตกที่ราบ... ใครเล่าจะกล้ารังแก?

ในห้องประชุม ชิวเหวยผิงมองเด็กสาวสองคนอย่างลู่เหยาและตู้จวน แล้วโบกมืออย่างไม่พอใจ “เอากล้องวิดีโอออกไป... ให้หลิวฉิงบันทึกคนเดียวก็พอ... พวกเธอออกไปได้แล้ว”

ลู่เหยากับตู้จวน ‘โอ้’ คำหนึ่ง แล้วก็ถือกล้องวิดีโอจากไปอย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์

“วันนี้ที่เปิดประชุมนี้ หลักๆ แล้วมีสองเรื่อง...” ท่านสารวัตรใหญ่ชิวเปิดสมุดบันทึกเล่มเล็กอย่างภาคภูมิใจ... สายตากวาดมองรองผู้กำกับเกาโป๋, เหมียวจิ้นเหว่ย และหัวหน้ากลุ่มตรวจสอบวินัยหานหย่งฮุยที่เพิ่งจะเข้ารับตำแหน่งใหม่... รวมถึงเหราอวี๋ที่เพิ่งจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายการเมือง... แล้วก็เอ่ยปากพูดด้วยมาดที่น่าเกรงขาม

เอี๊ยด! ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง เด็กสาวสองคนอย่างลู่เหยากับตู้จวนถือกล้องวิดีโอกลับเข้ามา... และข้างหลังพวกเธอ... ก็มีเงาร่างที่สูงตระหง่านร่างหนึ่งตามมา

“เปิดประชุมทำไมไม่แจ้งผม? แล้วก็... ผมอนุญาตให้เปิดประชุมนี้แล้วเหรอ?” ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน... ท่านผู้กองโจวเดินมาถึงข้างตำแหน่งที่เดิมทีเป็นของตัวเองแต่ตอนนี้กลับถูกชิวเหวยผิงยึดครองไป... แล้วถามเสียงเย็น