บทที่ 121: ท่านผู้กำกับกลับมาแล้ว!

“ท่านเลขาธิการหม่า... นี่... นี่จะปล่อยก็ปล่อยเลยเหรอครับ?” เมื่อมองดูเงาร่างของผู้กำกับการสถานีตำรวจที่กำลังจากไป จ้านเค่อเหลียงก็อดไม่ได้ที่จะถามอย่างกระวนกระวาย

หม่าจวินทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดของลูกน้อง เขายืนนิ่งอยู่กับที่ ในสมองทบทวนรายละเอียดอีกครั้ง อืม... ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่ได้พูดจารุนแรงกับท่านผู้กองโจวเลยแม้แต่คำเดียว และก็ไม่ได้ทำการใดๆ ที่เป็นการป้ายสีท่านผู้กองโจว ตรงกันข้าม ตอนที่ต้วนคังหมิง รองเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยของเมืองชิงหยวนและหลิวเจี้ยนโป เลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยของสถานีตำรวจตัดสินใจที่จะใช้วิธีการนอกกรอบเพื่อสอบสวนและบังคับให้สารภาพ เขาก็เป็นผู้ที่คัดค้านอย่างเต็มที่ มีวิดีโอเป็นหลักฐาน

สำหรับไอ้โง่ที่ใจแคบและแค้นต้องชำระ ที่ยืนกรานจะเดินตามทางมืดไปกับต้วนคังหมิงคนนี้... กลับไปต้องหาเหตุผลมาจัดการให้ตาย... จริงสิ... ต้องลงมือก่อนที่ท่านผู้กองโจวจะลงมือด้วย... ไม่อย่างนั้นจะแสดงจุดยืนและความจริงใจของข้าได้อย่างไร! ดีมาก... คราวนี้ไม่น่าจะมีอะไรตกหล่นแล้ว!

...

“ไป! รีบไป!” หลังจากที่ได้ดูวิดีโอร้องเรียนจบ เย่หรูก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด รีบดึงสามีเซี่ยปิ่งอี้ที่กำลังสติหลุดลอย แล้วก็ตวาดใส่น้องชายเสียงแข็ง “ยังไม่รีบไปเตรียมรถอีก!” ฉวยโอกาสช่วงที่โจวอี้ถูกพักงานและถูกสอบสวนทางวินัยตอนนี้ พวกเขายังมีโอกาสที่จะหนีออกจากเมืองหยางเฉิง... ต่อให้จากนี้ไปจะต้องใช้ชีวิตหลบๆ ซ่อนๆ ปิดบังชื่อแซ่... ก็ยังดีกว่าถูกจับแล้วมีแต่ทางตัน