บทที่ 125: ที่แท้ก็เป็นคนคุ้นเคยนี่เอง!

ท่านผู้กองโจวผู้โด่งดังสมคำร่ำลือ... กลับไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องนี้มันมีความยากลำบากอะไร สำหรับผู้ที่เกิดใหม่... โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เกิดใหม่ที่มีความจำดีและโชคก็ไม่เลว... การแก้ปัญหาประเภทนี้เดิมทีไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

ซ่าวหมิงเป่านำตัวหวงฉีไปชี้จุดฝังศพ... ในขณะเดียวกัน... ตำรวจสืบสวนคดีอาญาที่ติดตามโจวอี้มา... ก็ได้ใช้มาตรการบังคับทางอาญาต่อผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในที่เกิดเหตุแล้ว รองผู้จัดการหวงฉี, หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัย, เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย... ไม่ตกหล่นเลยสักคน... เว้นแต่เพียงหม่าเหวินอู่... ผู้มีอำนาจลงนามและผู้จัดการทั่วไป

และในตอนนั้นเอง... หม่าเป่าจิน เลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำตำบลซีทง, เฝิงจื้อหง นายกเทศมนตรีตำบล, หม่าหยวนเฉิง รองนายกเทศมนตรี, และหม่าเจี้ยน ผู้กำกับการสถานีตำรวจย่อย และคนอื่นๆ ก็รีบร้อนมาถึง

“ท่านนายกเทศมนตรีครับ... ผมขอตรวจสอบตัวเองครับ... ผมขอตรวจสอบตัวเอง... ผมก็เพิ่งจะได้รับข่าวเหมือนกันครับ...” หม่าเป่าจินเหงื่อท่วมหน้า... ไม่รู้ว่าร้อนหรือรีบหรือตกใจ... เอาแต่พยักหน้าโค้งคำนับยอมรับผิด

นายกเทศมนตรีตำบลเฝิงจื้อหงก็ยืนตรวจสอบตัวเองอยู่ข้างๆ โจวอี้เดินไปข้างๆ อย่างไม่สนใจ... จ้องมองเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่จากตำบลซีทงเหล่านี้ด้วยสายตาเย็นชา... ให้ตายเถอะ... ตั้งแต่บนลงล่างโดยพื้นฐานแล้วถ้าไม่แซ่หม่าก็แซ่เฝิง... สมแล้วที่เป็น ‘รังแตน’ ที่เลื่องลือไปทั่วประเทศจริงๆ! ท่านนายกเทศมนตรีซ่านเมื่อวานเพิ่งจะพูดถึงเจ้าพ่อประจำตำบลกับเขา... แค่จับไอ้กองนี้ทั้งหมด... แล้วตั้งปืนกลกราดยิง... รับรองว่าไม่มีใครถูกกล่าวหาโดยไม่ผิด!