บทที่ 127: เสียงปืนสามนัด

ท่านเลขาหยางเมื่อได้ยินประโยคที่ว่า ‘รีบไปเชิญพระยูไลมา’... อ้อ ไม่ใช่... คือ ‘รีบไปตามท่านผู้กำกับโจวอี้มา’ แล้ว... ก็ไม่กล้าชักช้า... รีบเดินออกจากห้องประชุมไปอย่างรวดเร็ว

และทางฝั่งท่านผู้กองโจวที่เพิ่งจะสัมภาษณ์เสร็จ... ก็ถูกข่าวที่ท่านเลขาหยางนำมาทำให้ตกใจไปทีหนึ่ง คนกลุ่มใหญ่? ถือป้ายผ้ามาด้วย แถมยังท่าทางเกรี้ยวกราด? นี่มันเข้าข่ายลักษณะเบื้องต้นของเหตุการณ์ความวุ่นวายของมวลชนโดยสิ้นเชิง... หากจัดการไม่ดี... ผลที่ตามมาจะเป็นหายนะ!

“ไป!” ท่านผู้กองโจวไม่กล้าลังเลแม้แต่น้อย... รีบนำสามขุนพลคู่ใจพุ่งออกจากห้องไปทันที เถียนเถียนมีสีหน้าเป็นกังวล... รีบตามออกไป ส่วนนักข่าวสถานีโทรทัศน์มณฑล... คุณปัญญาชนหลิน... ก็ราวกับฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด... บนใบหน้าเผยรอยยิ้มที่ทั้งดีใจและคลั่งไคล้... รีบนำทีมงานตามไปข้างหลังทันที ฮ่าๆๆๆ... สวรรค์มีตาจริงๆ... โอกาสมาแล้วไม่ใช่เหรอ?

...

ขบวนที่ประกอบด้วยคนกว่าสองร้อยคนยกป้ายผ้าสูง... บุกเข้าไปในเขตสำนักงานของบริษัทเหมืองถ่านหินฉางซิง ‘เหมืองจะปิดไม่ได้... เราต้องกินข้าว!’ ป้ายผ้าพื้นขาวอักษรแดง... แสดงออกถึงข้อเรียกร้องของขบวนนี้อย่างชัดเจน... แต่น่าเสียดาย... ข้อเรียกร้องของพวกเขาขัดแย้งกับนโยบายของรัฐบาลท้องถิ่นและประเทศชาติ