บทที่ 128: จะสู้ตายไปเพื่ออะไร?

พร้อมกับความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่หน้าผาก... โลกตรงหน้าของโจวอี้ก็มืดลงชั่วขณะ... ร่างกายก็โซเซไปมา แต่ในทันที... เขาก็อาศัยพลังใจที่แข็งแกร่ง... บังคับควบคุมการทรงตัวของร่างกายไว้ ของเหลวอุ่นชื้นไหลลงมาตามขมับ... บดบังทัศนวิสัยของตาขวา

“ท่านผู้กำกับ!” เหล่าตำรวจตกใจจนหน้าซีด... จากนั้นก็เริ่มเกิดความโกลาหล... พวกเขาจับกระบองในมือแน่นโดยไม่ได้นัดหมาย... แล้วพุ่งเข้าไปทางโจวอี้... และมือของซ่าวหมิงเป่ากับไช่เสี่ยวโปก็ยิ่งวางอยู่บนด้ามปืนแล้ว

สถานีตำรวจเมืองหยางเฉิงในตอนนี้... พูดโดยไม่เกินจริงเลยว่า... ผู้กำกับโจวอี้คือไอดอลของตำรวจทุกคน... คือผู้นำหนึ่งเดียวของพวกเขา... และยังเป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณที่ทำให้สถานีตำรวจเมืองหยางเฉิงแตกต่างจากหน่วยงานอื่นๆ อย่าว่าแต่ลงมือเลย... ใครลองพูดจาไม่ดีถึงท่านผู้กำกับสักคำสิ... ถ้ากล้าลองดี... ก็ได้ไปที่ชอบๆ! ตอนนี้เมื่อเห็นท่านผู้กำกับถูกทำร้าย... ตำรวจที่อยู่ในที่เกิดเหตุมีคนหนึ่งก็นับคนหนึ่ง... เลือดขึ้นหน้าทันที... โกรธจนทนไม่ไหว

ใช่! แบบนั้นแหละ! รีบเข้าไปสิ! ลงมือสิ! ยิงเลย! คุณปัญญาชนหลินกับใครบางคนในฝูงชนเกิดความรู้สึกร่วมทางวิญญาณ... ในใจหวังอย่างใจตรงกัน... ตะโกนอย่างไม่มีเสียง

แต่ว่า... การกระทำหนึ่งของท่านผู้กำกับการสถานีตำรวจก็ทำให้ความหวังของพวกเขากลายเป็นฟองสบู่ทันที โจวอี้ยกมือซ้ายขึ้นมาหาเหล่าตำรวจ... พร้อมกับพูดอย่างสุขุมและทรงพลัง “ทุกคนถอยไป!”