บทที่ 134: คุณจะช่วยฉัน... ใช่ไหม

“ในฐานะผู้กำกับการสถานีตำรวจ... ตีคนกลางวันแสกๆ... ช่างไม่เคารพกฎหมายฟ้าดิน... หยิ่งผยองอย่างที่สุดจริงๆ!” หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

พี่จางคนขับรถไม่พอใจขึ้นมาทันที... พูดอย่างไม่เกรงใจ “ว่าใครไม่เคารพกฎหมายฟ้าดิน... ด่าใครหยิ่งผยอง? ผมเตือนคุณนะ... อย่าพูดจามั่วซั่ว... เห็นว่าคุณเป็นผู้หญิงผมก็จะไม่ถือสาด้วยหรอก!”

“ในฐานะข้าราชการของรัฐ... การตีคนมันก็เป็นพฤติกรรมที่ผิดกฎหมายและวินัยอยู่แล้ว... ว่าไง? ที่ฉันพูดไม่ถูกเหรอ?” หญิงสาวถามเสียงเย็น

พี่จางเหยียบเบรก... จอดรถอย่างมั่นคง... หันไปถลึงตาแล้วพูด “อะไรคือผิดกฎหมายผิดวินัย? นั่นเขาเรียกว่ากำจัดภัยเพื่อประชาชนเข้าใจไหม? คนที่ท่านผู้กำกับโจวตีนั่นมันคนเหรอ? ที่ตีน่ะมันเดรัจฉาน! เอาล่ะ... ตอนนี้รบกวนคุณลงจากรถ... ค่ารถผมไม่เอาแล้ว”

หญิงสาวชะงักไปครู่หนึ่ง... ก่อนจะลงจากรถไปอย่างครุ่นคิด