บทที่ 135: แต่โบราณกาล... การเลือกข้างนั้นยากที่สุด

จิตใจของโจวอี้อดไม่ได้ที่จะล่องลอยไปบ้าง เพราะเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ ซ่านเหวินซวี่ได้พูดประโยคที่คล้ายกันกับเขา—‘เธออยู่ข้างฉัน... ใช่ไหม!’ ปฏิกิริยาของเขาในตอนนั้นคือความประหลาดใจ! เพราะคำถามที่ตรงไปตรงมาขนาดนี้ ไม่สอดคล้องกับคาแรคเตอร์ของซ่านเหวินซวี่... หรือพูดอีกอย่างก็คือ... ไม่ค่อยจะสอดคล้องกับสถานะของผู้นำอันดับหนึ่งของหน่วยงานพรรคและรัฐบาลสักเท่าไหร่

ตอนนี้ดูเหมือนว่า... การแสดงออกที่ผิดปกติของซ่านเหวินซวี่... ไม่เพียงแต่จะมาจากความหวาดระแวงต่อซือหม่าย่านหนาน... แต่ยังมีความเป็นไปได้ว่า... ซ่านเหวินซวี่ทราบถึงความสัมพันธ์ฉันญาติระหว่างซือหม่าย่านหนานกับเซียวหาน... จึงได้กังวลว่าตัวเองจะได้รับอิทธิพลจากเซียวหานแล้วหันไปเข้าอ้อมอกของท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ หญิง

ข้อเท็จจริงก็ได้พิสูจน์แล้วว่า... ความกังวลของท่านนายกเทศมนตรีซ่านไม่ใช่เรื่องเกินเลย ซือหม่าย่านหนานยังไม่ทันจะเข้ารับตำแหน่ง... ก็เดินทางมาเยี่ยมโจวอี้เป็นพิเศษ... และยังแสดงเจตนาที่จะชักชวนอย่างตรงไปตรงมาอีกด้วย

ในตอนนี้... ปัญหาเกี่ยวกับการเลือกข้าง... ก็ได้ถูกวางลงตรงหน้าของท่านผู้กองโจวแล้ว ตกลงแล้วจะเลือกข้างไหน!?

ตามหลักการเลือกข้างในวงราชการสามข้อ... ไม่ก็เลือกข้างที่มีอำนาจมากกว่า... ไม่ก็เลือกข้างที่มีความสัมพันธ์ดีกว่า... หรือไม่ก็วางตัวเป็นกลางไม่เลือกใครเลย หากว่ากันด้วยอำนาจ... แน่นอนว่าเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ย่อมใหญ่กว่า... แต่สถานการณ์ในตอนนี้คือ... นายกเทศมนตรีซ่านเหวินซวี่ได้ใช้ช่วงเวลาที่ว่างเปล่านี้... กุมอำนาจของคณะกรรมการประจำไว้ได้แล้ว... ดังนั้นสถานการณ์ของซือหม่าย่านหนานก็เหมือนกับซ่านเหวินซวี่ในตอนนั้น... ต้องถูกกดดันอย่างแน่นอน