บทที่ 137: ก็แค่ชื่อเสียงจอมปลอม... ล้วนแต่เป็นชื่อเสียงจอมปลอมเท่านั้น!

เรื่องราวหลังจากนั้นก็ง่ายแล้ว อันธพาลสวมหน้ากากแตกฮือทันที... ทว่าภายใต้การจับกุมอย่างเต็มกำลังของตำรวจกว่ายี่สิบนาย... นอกจากปลาที่โชคดีหลุดรอดไปได้หนึ่งหรือสองตัวแล้ว... ที่เหลือทั้งหมดก็ถูกจับกุม

หลี่หลินเซินกับจ้าวซินเดินเข้ามาทำความเคารพโจวอี้ โจวอี้ก็ทำความเคารพกลับ... และตบแขนของทั้งสองคนเบาๆ แล้วพูด “เหนื่อยพวกนายแล้ว!”

เหนื่อยจริงๆ นั่นแหละ... ทุกครั้งที่เขากลับบ้าน... ลูกน้องเหล่านี้ต่างก็ตื่นตัวราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ... วางแผนอย่างรอบคอบ... เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่... ก็เพราะกลัวว่าเขาผู้เป็นผู้กำกับจะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นระหว่างทาง! และในใจของหลี่หลินเซินและคนอื่นๆ... ท่านผู้กำกับก็คือความหวังของทั้งหมู่บ้าน... ต้องคุ้มกันทุกทิศทางแบบไร้จุดบอด... เพื่อการนี้ ภายใต้การเสนอแนะและจัดตั้งของท่านผู้บริหารหลี่ผิงอู่และฟู่จื้อกัง... พวกเขาได้จัดทำแผนการรับมือการจู่โจมที่ท่านผู้กำกับอาจจะต้องเผชิญไว้หลายรูปแบบ... ในปัจจุบันได้กลายเป็นระบบการป้องกันและมาตรการคุ้มกันแบบหมุนเวียนที่เป็นระบบแล้ว สถานีตำรวจเมืองหยางเฉิงจะขาดใครก็ได้... ก็แค่ขาดท่านผู้กำกับไม่ได้... นี่คือความคิดเห็นและความคิดที่เป็นเอกฉันท์ของทุกคน

...

รถเก๋งเจ็ตต้าค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป... ข้างหลังยังคงมีรถตู้สีเทาคันหนึ่งตามมาไม่ใกล้ไม่ไกล ในรถตู้... เหมิ่งเซินกับตำรวจนอกเครื่องแบบอีกห้านายนั่งอยู่... ตอนนี้สถานะของพวกเขายังคงเป็นตำรวจช่วยงาน... แต่ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า... สถานะของเขาก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลง